Skip to main content

Full text of "Dzshiḳe gas lider"

See other formats


תג מ8מ1.ן חא׀ו1ומתמ1נ׊ 41,ד1611ם 6תע2עמ8מ/2×¢21×¢×€ אע ׊ע1×€ 


8 .טס זאו 


9ג) 2 12/5818 


שא9ט10010006 1.42412 


׊׊׀׊ט,ז4,×¢ 48 זא /1× 1 
08 1,261 01:) טמ אעשידג, 111 מו׀!נ׀מסז׊ 


2 


אה דאוםי) 8668 ו׀וטסנ1׊, זא א116,/וו 


×€5דזדע׀טע1,8559861א , 51 111 ג, 


אט דאעס ׊ססם תמ׀נסט׀נ׊ 41 א10דע, א 
׀דדע׀ט4-4 ,59 1א , 1ד׀ עט 1ד דע 


60 881124מ19110׀סנ׊ | 250-4900 413 


)תע0ס. מע ויאע6א׊0ס80מג׀1נסמ1׊. ׊יעלעץ 


עתד תסע ס׀אזס׀תאש? עס ןא,זא 
׊תע4א תמ1ן1 ת׀1וממנש }ג,;11טסו1ם סתע8 ןע׀ אק ׊4×¢1×€ 


;׊ם ׀ע׀ונ׊סעע ,לע 


4 1 01960ט) .ם 1006 1 

1 1זט06ץט) 106 67 4716/ 
/ד111זזם1 11811ט711ב) זזוסנוזש6×€ 1116 
101111601101 1 ז111/50//10 .ם חזחטזסם הוח 100016 
8160 208 
06 +ז6ט10 
1ס1011110011 16/3008 151911160118 
0561 .כן /161 

1010111115/6 800 614 5001 
101111601101 679ט0111/'ש 160116116 8114 /׹זזהבן 
2 עס ׀מתאטזםץ סא ׀֌מתעמזאתזא זא 
ז6116) 000 310615/1 8 1101 


{ססתץ׀ 1201010021 8 68000/4.18קן 201060 עס ,6טחט 6×°00/66 סת 1 
זסז1 002068 תסתק010ס עטס ×¢10 תסחהז1ק׀ת1 סת 1 . ש016811014 100150 04 
.151261 ,0ז16:05216 }0 1ת11202 600161/' 2084 0ס1סת 406 שט 4692 8 


1285 /?זסקןסענק 4611606021ת1 סת8 +12עץעקסס 106 16506048 /6016-) 8008 ת310015 21ת14210 סת 1 
תזגמנסס ססטק סח} ת1 /6ח614 18 4106 415 ,1606טשסתא עטס 04 0684 106 10 .׀אססט ;טס תז 
-1460414160 06 גס ז106ס0 124עץעקסס +תסעזטס סת חס1תט׊ 104 אעסטץ תגםקזס תג 15 +1 עס 
-- 0068 סתטז ששסחא טסץ 14 עס - ׊עסט׊ 4018 0 +18׊ץקסס 6×¢2061 תג 0(סת טסץ 1 
.18061ט0×¥8×¢01981121110 21 11גתזס ׊ט עס ,153א 413-256-4900 24 סתסתק עט 5ט 024204ס 16256קן 


(׊וויוטע אוי׀לאַגע) 


3 3 ילק יי וט ׹ 1946 


׀ו֌ן זעלב֌ן מחב֌ך: 
, חשװנדיקע נעבם" (לידעך) 
׀אַךלאַג ב֌. קלע׊קין 1926 
{ גיישן שיבעלעך אַװעק? (מעשהלעך) 
׀אַךלאַג יידישע שוליא֞ךגאַניזאַ׊יע 1921 
, ׀ךייךס׊* (לידעך) 
׀אַךלאַג גליטעךאַךישע ב֌לעטעך", 1935 


4" - המו 21+14464 
םג 58 ׊ 00 04,0ת /עת 
(40164826) 655 = 218 ם 
-- (10468216 0/8016) -- 
= 2262 /68:430 יע היהי 
--- 3166 1,116/811826, -- 


8ע922זג עז , 3:2/2),, זזהאט 4 עו 0 


{ דזשיקע נאס 
דזשיקע גא־ט 
געסט 9 9 י 9 
מאַךש 9 5 : 
, : 
אַ מאַמע.   .‏ . , 


ווען ס'ב֌ליאַקעװעט מיין אױג , 


נאַבם + 5 8 2 
1 כ׹א־ניקן 
אט֎שׂאַקְא֞*  +‏ . 
זךעזא֞ךטל + .2 
אַ גאַס איך יא־׹ 1950 
לידעך ׀ון מײן הײם 
ב׹א־נ֮ים + + 8 0 


אַ טעלעגךא֞ףיסלו׀ , 


׊װוישן הימל, ׊װישן ים, 
שיף ,סאַטוךן", , 5 
מײין מוךעם , 


1 
׀֌ 


מאַנעקענען , 


{/ ס 


גויים, *ײ, ךא֞סן { : 


1 מיין ׀֌אַ׀֌יךענש ב׹וק 


מיין ׀֌אַ׀֌יךענע ב֌ךיק 


מיין קאַ׀֌עלע 


שי קא־ן דא֞ס ב֌אַזינגען אַ ליד 
אױימא֞׀֌א֞ךטךעט 


6 


אַבךיה . 


1 9 8 


ס'וועט אײנמא֞ל זיין 


וו זא־ל איך אישט גײן , 
דעך זינגעך , 


1 6 


ס֌ 


8 


ס 


ג- 


2 


8 


6 


6 


נישט אַװי, נישט אַװי װיל מין בלוט , 


נהאַ לט 


זייט 


/1 עלעניעס 


האַךבסט 9 8 9 1 1 ג 
כיבין אוױיף דעך װעלט געקומען . 5 
שואי , 


3 2 9 1 1 9 


ביים ש׀֌יגל 


1 ב: 5 ג 9 


אַב֌ךיך , י : 5 9 : 
אין מײן שטוב דען אַ שיף . : 5 
אַליז ׀ון נאַכט 


9 6 6 6 


װינטעך, : : 5 9 : : 
אױף הײימישן ׀עלד   .‏ . . . 
׊ו֌ דעם, ו֌א֞ם אין געךעכט . . . 
איך הא֞ב֌ קין איינ׊יקע נא־ך נישט קין 

גךױע הא־׹ 4 5 6 .0 . 
לאַב֌יךיגט 4 + + 6 .2 


יאַנגאַך 5 ×€ÖŒ 8 6 9 8 6 


לעךמאַנטא֞טם אַ ל֮יך 
האַכא֞, מיין האביץ 5 2 8 9 6 


/ אין גךינעם ב֌וֹים לונט 
גךויעך אש . . . . 


. .  .  .  . . גש י׹מיהל‎ 


וע קא֞מונאַךן:װאַנט ‏ . . 


9 


שימבל, שימבל, שימבל, שימבל:בא־ק 8 
אֲליך שו מײן קלײדעךײַשאַנק 5 5 
הינטעךן װאַגט גי מײן שכן 9 5 
שלמינקע דעך שמיך 8 6 6 6 


יט 


81 


1 ׊ימ׀ל, ׊ימב֌ל, ׊ומב֌ל-בא־ק 


90 
93 
5 
95 


ס'איז ׀ו׀׊נטעך אין חודש איי׹, 

עס זענען טעג, װי גא֞לדענעך זאַ׀ךען, 

עס שמעקט מיט ׀ייגל.מילך, שיעו֌ך, שיעוך 

דאַכט זיך - עס אין גא־ט ׀אַךאַן, 

עס קלינגט די לו֌׀ט, זו֌מעך ב֌ליט אין מיינע הא־׹י 
נא֞ך איב֌עך מי׹ שטייט שאַךף די טא֞געדיקע װא֞ך: 
דא־ װוֹינען אַךב֌עטטלא֞זע, | 

קא֞מו֌ניסטן, 

או֌ן נא־ך -- דעך דלות, 

טא־ג-טעגלעכקייט איז אַ ב֌לו֌טיקעך ׀אַל, 

קלינגען אַלע דעכעך מיט או֌מגליק, 

טישן מיט -- הו֌נגעך, 

או֌ן דעך ב֌א֞ךװעס -- מיט אינטעךנאַ׊יא֞נאַל, 

יידן װוויגען דא־, -- 

אַ ׀ֿא֞לק ׊ו֌ם אויסגיין ׀אַך געלעכטעך - 

עס לי׀עךט ׀אַך דעך װעלט ב֌ךאַקיךטע סחוךות 
או֌ן ב֌לו֌ט ׀ו֌ן זין או֌ן טעכטעך, 

או֌ן איך -- מען טייט אויף מי׹ דא־ מיט די ׀ינגעך: 
,א֞ט זי, די זינגעךין, | יי 

אַ ךו֌ח אין אי׹ מאַמען 

זי שלע׀֌ט זיך דא־ אַךו֌ם, 

או֌ן ׀לעכט ׀ו֌ן או֌נזעך או֌מגליק גךאַמען 


װא־לט זי נעכטן גיין מיט או֌נז אין גא־ט אַךױס או֌ן זען - 
מען הא־ט ׀אַךקאַטעװעט דעם ׊װאַנ׊יקיעךיקן 

אויף דזשיקע נו֌מעך ׊ען" 

או֌ן איך -- איך הא֞ב֌ נישט װא֞ס ׊ו֌ ענט׀עךן אַ װא֞ךט, 

אין װילט -- 

איך ב֌ין נישט ׀ו֌ן די מענטשן ,טעךװוי סא֞ךט", 

או֌ן כא֞טש עס שטייט אַ קװאַל ׀ון טךעךן הינטעך מיין איג, 
ב֌ין איך ׀אַךליב֌ט אין לעב֌ן, װי אַ שויגי 


3 ע ם מ 
אַ ליד, או֌ן נא־ך אַ ליד, או֌ן נא־ך, או֌ן װידעך, 
כ'ב֌ין מיד ׀ו֌ן מיינטע או֌ן ׀ו֌ן אַנדעךע לידעך, 


מיין שטו֌ב֌ איז אַ קאַךו֌סעל, 
אַ קאַךו֌סע? אויף אויסגע׀וילטע ש׀֌אַלן, 


או֌ן א֞טא֞ ב֌אַלד, או֌ן א֞טא֞ ב֌אַלד אינמיטן זינגען װעט זי ׀אַלן 


או֌ן או֌נטן גייט די גא֞ס: 
(אַכטו֌נג או֌ן סאַלו֌ט) 


לאַקיךטע שיך, און גא֞לדענע קנעט או֌ן נידעךיקעך--ש׀֌ו֌ךן ׀ו֌ן ב֌לוט, 


או֌ן כא֞טש איך װיל דא֞ס נישט געדענקען = 
איז דא֞ס ׀א֞ךט אַזי, . | | 
אֲ׀ילו ווען ס'איז ת֌מו֌ודיקט זו֌ן, 

אַ׀ילו וען ס'איז גא־לך או֌ן ב֌ל, 


או֌ן טךעךן זעגען נישט קיין ׀֌עךל, 
װי עס שךיב֌ן עד-היום ׀֌א֞עטן, 
סיזעגען ׀לעקן אין קױיטיקע ב֌עטן 


או֌ן קינדעך זענען נישט קיין שטי׀עף, 
נא֞ך ב֌יינלהענדלעך אויף די ׹א־גן, 
או֌ן יעדעךעך איז ב֌לייך, װי אַ ב֌על-מו֌ם, 


׀֌ונקט װי זיי װא־לטן אין קיילעכדיקע קױישן 
די אומגליקן געטךא֞גן, 


זייעךע שא֞טגס זענען וי טשאַטעס וװעלף, 
או֌ן ניאו֌ף זענען זייעךע ׹ייד, 
אומ׀אַךשטמט, 

או֌ן ך׊יחת אין ב֌ליק, 

או֌ן מא־׹ד אין די הענט, 


או֌ן זיי ׹יידן הויך, אַז איך זא־ל העךן: 
-- ,זי, װא֞ס הא־ט או֌נז אַלףיב֌ית געלעךנט, 
גייט שאַװךא֞ענע שיף, 

או֌ן נא־ך גא֞ךנישט ׊עךיסן, 

אַב֌י מען הא־ט געזא֞גט: 

= ,טיילן. זיך מיטן לע׊טן ב֌יסן" -- 

איז טאַקע מיטן קא֞׀֌ אין ד׹'עךד, 
געזו֌נטעךהייט ! 

מי׹ הא֞ב֌ן שוין גענו֌ג די ׊ינגלדיקע ׹יי׹", 


ךעדן זיי הויך או֌ן ׀ךעך, 
דעךיא֞גן מיך די װעךטעך, װי ב֌לי׊ן, 
או֌ן ׀א֞לן ׊ו֌, װי זודיקעך ׀֌עך, 


ב֌אַנאַכט זענען זייעךע הענט, 

וי װאַסעךיב֌ל׊טעך אויף מיינע שױב֌ן 

געסט מיינע ! (הויך געשע׊ט) 

זיי קו֌מען מיך ב֌אַךױב֌ן ׀ו֌ן מיין לע׊טן חלום, 

׀ון דעם, װא֞ס כ'הא֞בֿ נא־ך נישט דעךטךאַכט ב֌יז לע׊ט, 


או֌ן אין מיין שטו֌ב֌ איז טוגקלקייט ׀ו֌ן געילה, 
טאַל איך כ֌וךעים, 

או֌ן איך זא־ג מיט מיין גאַס 

די טא־ג-איין-טא־ג-אױסעדיקע ת֌׀ילה: 
ב֌ ך וי ט - 

ב֌ךויט ׀אַך קךאַװאַטן, 

׊֌ךויט ׀אַך ביײגל, 

ב֌ךויט ׀֌אַך לידעך, 

ב֌ךויט ׀אַך ווייב֌עך או֌ן ׀אַך ׀֌ודעך, 
׀אַך ׀֌ךא֞װא֞קאַ׊יע -- 

׀אַך אַ קא֞׀֌ ׀ון ב֌ךו֌דעך, 


זא־ג איך הויך די ת׀ילה ׊ו֌ זיין נא֞מען 
או֌ן ס'ענט׀עךט אַךו֌ם מי׹; 
א־מן - א־מן - א֞מף 


מ אַ - ש 


איך שךייב֌ נישט קיין ליך, איך ׀֌ךוון 
גע׀ינען אַ װא֞ךט ׀אַך מיין ב֌לו֌ט, 
װא֞ס װיינט אין מיין גו֌ף, 

׀אַך טשא֞ב֌א֞טעס שוויי -- מיינע שיך -- 
װא֞ס שטייען ב֌יי מי׹ נעב֌ן ב֌עט, 
ג׹ייט א־ן אַ קלעך, 

אין גאַס אַךױס, 

ב֌ךענגען דעם הו֌נגעך אַהעך 

או֌ן נא־ך: 

ב֌ךענגען מיט זיך, 

אַ מאַךש ׀ו֌ן ׊עךיסענע שיך, 


כ'ווייס דעם או֌מעט ׀ון ב֌א֞ךװעסן גיין, 

׀ו֌ן מיין גאַס 

או֌ן מיין אייגענעך היים, 

או֌ן כ'דעךקא֞ן יעדן טךא֞ט: 

ס'זענען לאַ׀֌טשעס ׀ו֌ן ליטע, מיין היים, 

װא֞ס שמעקן מיט װאַסעך טשעךא֞ט, 

ס'זענען שטיוול, װא֞ס כ'קען זיי געוויס או֌ן געוויס, 
נישט איינמא־ל ׊ו֌זאַמען געש׀֌אַנט איב֌עך גאַסן, 
או֌ן ׊ו֌ךיקגעב֌ךאַכט; 

גיינען, 

או֌ן הו֌נגעך, 

או֌ן שטךויכלונג ׀ו֌ן ׀יט, 


10 


גייט דעך מא֞ךש איב֌עך מיהת 
או֌ן אויף זייטן ׀ו֌ן װייסן ׀֌אֲמ֎יף 
שךייב֌ט מיט ׀ינ׊טעךן שטךיך. 
העך איך מיט אױגן ׀אַךמאַכטע 
דם ׀א֞ךש ׀ון טעךיסענע שכה 


11 


א מ א ה אש 


די מא־מט אין גךינעם סװעדעך גייט איב֌עךן גאַס או֌ן 


אל֌וֹל הוידעט זיך דעך װיגט, 
טבת שגייט, 

זו֌ן איב֌עך די שױכ֌ן ׀סח ׹ינט, 

דעך גךינעך סװעדעך גײט איבעךן גא֞ס או֌ן גייט 
שוין זו֌מעךן, 

שוין ווינטעךן, 

שוין ווי׀ל שייט -- 

די גאַסן שווימען אין דעך לענג או֌ן אין דעך ק׹ים, 
דעך הימל הוידעט זיך אַזױ וי אַ האַמאַק, 

או֌ן אַלע גא֞סן, 

אַלע ׀יךן ׊ו֌ם ׀֌אַװיאַק, 

דא־׹ט װי אַ װונד אַ קאַמעך ב֌ךיט, 

אַ קאַמעך ויגט זיך טא־ג או֌ן נאַכט; 

אונטעך די גךויע װענט אַ טא֞כטעך זישט ׀אַךמאַכט, 


אע 


׀אַךשלא֞סן, 

שטיל, 

מיט אוי׀געליינטע הענט, 

מיט שאַך׀ן העךן, 

או֌ן זעגט די ק׹א־טן מיטן ב֌ליק 

או֌ן שיילט די שטעךן. 

אַךו֌ם די שטילקייט קלינגט, 

עס ב֌לענדט די ליידיקייט מיט װייס׊ שמ֌יוֹך 


12 


גיט, 


דעך גךינעך סװעדעך גייט איב֌עךן גאַס או֌ן גייט, 
אֹלוֹל איז נישט גאַס, 

או֌ן טבת אין נישט קאַלט, 

או֌ן ×€9סח איז קיין יום-טוב נישט, 


דעך הימל הוידעט זיך אַזױװי אַ האַמאַק, 
או֌ן אַלע גאַסן, | 
אַלע ׀יךן ׊ו֌ם ׀֌אַװיאַק. 


ווען מ'׀לישקעװעט מיין אוב 


ווען ס'ב֌ליאַקעװעט מיין אויג, 

איז גו֌ט, װא֞ס ס'ב֌ליײיב֌ט דעך הימל בלוע 
או֌ן ס'איז דעך װאַלד ב֌אַהױכט 

מיט גךינעם זו֌מעך או֌ן מיט טו, 

או֌ן נא־ך, 

או֌ן נא־ך 

מסתם מיט גא־ט, 

ווייל אויסעך גא־ט קא־ן גו֌ט נישט זיין אַוי, 


ב'געדענק אישט אַלץ; 

אַ ׀֌עךד, װא֞ס איז גע׀אַלן אוי׀ן ב֌ךוק, 
די גויט, 

מיין ב֌ךו֌דעך, דעם א֞׀֌געזא֞גטן קנעכט, 
זיין קא֞׀֌, װא֞ס ג׹ויט, 


מיין גאַס, 

מיין גאַס, װא֞ס איז דו֌ךכויס װי איך אַלײן, 
אין שמאַטעט א֞נגעטא֞ן, 

אין מא־׹גנדיקן טא־ג ׀אַךטךױט, 

דעם אַלטן אוי׀ן ׹א־ג 

זיין ׀֌נים װי אַן א֞׀֌נעשטעלטעך ויגעך, 
׀֌ונקט אַזױ אַשטײגעך, 

װי די זא־קן, װא֞ס עך ׀אַךקי׀ט, 

װא־לטן געוועזן ב֌א֞א.-שלאַנגען, 


14 


או֌ן ב֌יזן גא־׹גל הא֞ב֌ן זיי אַךוי׀געװיקלט זיך, 
דעךגאַנגען, | 

נ֞א֞ך גךינעך װאַלד איז ג׹ין, 

או֌ן יו֌נגע זשאַב֌קעס זענען װו֌נדעך, 

או֌ן זענען גא־ט, 

׀֌ונקט װי ךאַדיא֞ 

או֌ן מי לבנה או֌ן טשעךא֞ט, 


4 אַ ט׀ 8 


נאַכט, 

די לבנה װי אײב֌יק שי׀ט אויף זילב֌עךנע וועסלעס 
׊ו֌ מיין טי׹ 

גייט מען אין דעך נאַכט, 

או֌ן מען ט׹א־גט: . 

ד׹א־ונג 

אומזין 

או֌ן ׀אַךדכט, 

און מען קלאַ׀֌ט אין מיין טי׹, 

או֌ן איך ע׀ן או֌ן זע: 

שוועךד, 

און ×§× ×¢×€, 

או֌ן ב֌ליי, 

ג׹ייט ׀אַך מי׹ 

און ׀אַך מיין הוי׀ן ליב 

לויכט מען דו֌ךןף מיין טיש, 

װאַך׀ט מען דו֌ךך די ב֌עט. 

ס'הא־ט קיין װא֞ךט נא־ך קיינעך נישט געךעדש, 
שטיי איך או֌ן איך װאַךט, 

או֌ן איך העך: 


= 
== 


מיין האַךץ, 


ס'ךעדט מיין גוֹף 
מיט או֌מזין, 

מיט ב֌ליי, 

או֌ן מיט שװועךד. 


בעךלין, אַ׀֌ךיל 1933, 


טשאַק֞א֞י 


ס'איז אין ים אַ שיף אַךױסגעשװו֌מען 

א־ן א ׀א֞ן 

או֌ן א־ן אַ נא֞מען. 

הא֞ב֌ן אויף הויכע טו֌ךעמס אַנטענעס זיך ׊עגא֞ךגלט 

מיט שװאַך׊ע שנא֞ב֌לען שמא֞לע: 

-- עס איז אין ים אַ שיף אַךױסגעשװו֌מען 

׀ו֌ן שטךייקעך, 

דע׀֌א֞ךטאַנטן 

או֌ן קךאַמא֞לע, 

הא֞ב֌ן האַ׀נס אַ שלא֞ג געטא֞ן מיט קייטן, זיך ׀֌אַךשלא֞סן . 
או֌ן ׊ו֌ם הימל אוי׀געהויב֌ן שאַך׀ע ׀֌יסקעט ׀ו֌ן האַךמאַטן, 
או֌ן ׀ייעךדיקע אויגן הא֞ב֌ן גענו֌מען וינקען 

או֌ן דעם ים ב֌אַזו֌כן, טשאַטען 


ו א׹גא = אנמענט == עמאמעס = ׀אסמאשט = ׀בשנאנט = האנש = ׀שמהאן = מג עס אע = גוס טעשט = 4מם = 00ומס == (שס׀ף == מת׀טא 200 = ומש 


שווימט די שיף אַנטקעגן װינט, אַנטקעגן הימל, 

ס'הא֞ב֌ן כװאַליעס זי אַךו֌מגע׀לא֞כטן מיט ת֌׀יסהדיקע קךאַטן, 
או֌ן אין ווייטסטן, װייטסטן א֞קעאַן 

יא־גן זיך נא־ך אי׹ די ׀֌יסקעס ׀ו֌ן האַךמאַטן 


18 


שווימט די שיף אַנטקעגן װיגט, אַנטקעגן הימל, 

עס הא־בן זי אויף שו֌ת׀ותדיקן ה׀קך גענו֌מען אַלע ימ'ען, 
שווימט די שיף אויף װא־ישדיקן או֌מעט ׀ו֌ן די כװאַליעס, 
או֌ן די לבנה שוימט אי׹ נא־ך מיט ב֌לײכן ׀֌נים ׀ו֌ן אַ מאַמען, 
או֌ן עךגעץ עךד איז דא־ 

או֌ן ׀֌א֞לק, או֌ן ש׀֌ךאַך, 

או֌ן ב֌ליענדיקט ע׀֌לב֌ײימעך 

או֌ן האַ׀֌נס ׀ינסטעךע, 

וי ת֌הומעדיקע אימה, 

או֌ן שטעט, 

או֌ן ווייסע קינדעךשע חלומות -- 

אַלץ יא־גט זיך נא־ך דעך שיף. 


| שווימט די שיף אַנטקעגן װינט, אַנטקעגן הימל, 

עס װא֞ב֌ן כװאַליעס זי אַךו֌מגע׀֌לא֞כטן, מיט ת׀י׀הךי/ב קךאַטן, 
או֌ן אין װייטסטן, ווייטסטן אֶקעאַן 

יא־גן זיך נא־ך אי׹ די ׀יסקעס ׀ו֌ן האַךמאַטן 


,;טשאַקא֞" -- א גא֞מען ׀ֿון אַ שיף, אויף װעל׀ֿעך סיזענען גע׀א֞ךן ׀֌אַלי 
טישע, אַךױסגעשיקטע ׀ֿון אַךגענטיגע. קין שׁום האַ׀ֿן הא־ט דידא֞זיקע עמיגךאַגלן 


גישט געלא֞זט לאַגדן. 
19 


5 ךע דג אַו'ט 


וי אַ װא֞לף 

ליגט אויף װאַסעךן אַ דךעדנא֞ו֌ט, 
גייט ׀אַך אים אַ שיף מיט טךעךן 
גייט נא־ך אים אַ שיף מיט בֹ֌לוט, 


או֌ן אין שטעט 

ב֌עטן מאַמעס שטאַמלענדיק מיט ב֌לויע לי׀ן; 
גא־ט זא־ל זיי, די זין, | 
ב֌אַשיךעמען, ב֌אַהיטן, 


שווייגט די ׀ינסטעךניש. 

או֌ן ענט׀עךט נישט אויף ת֌׀ילות, 
או֌ן די מאַמעס, 

או֌ן דעך גא־ט 

העךן איין זיך מיט ׀אַךמאַכטע אויגן, 
װא֞ס װעט ענט׀עךן דעך דךעױנא֞ו֌ט, 


שטעכט דעך דךעדנא֞וט מיט ׀ייעךדיקע װא֞נ׊עס 
די דעך׀עך או֌ן די האַ׀ן-שט׊ט, 

זו֌כט ב֌יינאַכט אין אַלע ׀ענסטעך, 

זו֌כט טךעךן, ליב או֌ן ב֌לוט, 


װי א װא֞לף, 

לינט אויף װאַסעךן אַ דךעדנא֞וט, 
גייט ׀אַך אים אַ שיף מיט טךעךן 
גייט נא־ך אים אַ שיף מיט בֹ֌לו֌ט. 


2031 


21 


אַ גא־ט אין יא־׹ 1930 


וויטךינעס, דענקמעלעך. 

(װוי אַ דזשענטלמען געקךויזט ךו֌סא֞) 

יאַגט או֌ן שוימט דעך שטא֞טישעך ׀אַךקעך, 
דעך גא֞לדענעך ׀ו֌ן אויב֌ן, 

או֌ן דעך טו֌נקעלעך ׀ון דנא־, 


כװאַליעט זיךף די גא֞ס אין ךעש. 
אַ ךויטע דאַמען-הו֌ט, 
או֌ן אַ ׊ילינדעך, װי אַ שװאַך׊ע ׀ֿלאַש. 


א֞ הויקעך, װי אַ ׀ֿךאַגע-שייכן אוי׀ן טךא֞טו֌אַך, 


8 


או֌ן אַ ךעקלאַמע-טךעגעך מיט לאַנגע אויעךן -- ג׹ימי׹ט ׊ו֌ם נאַך, 


און ב֌יי אַ װאַנט שטייט איינעך א֞׀֌הענטיק או֌ן מא־ט, 
מיט הו֌ט או֌ן שטעקל, 

װי טשאַךלי טשאַ׀֌לין זעט עך אויס כ֌מעט, 
געקליידט אין ב֌יליקן טאַנדעט, 

א־ן אַ װו֌הין. 


הו֌נגעךיק או֌ן שאַךף זענען זיינע אױגן-ש׀֌אַלטן 
(אַךו֌ם איז הע ו: | 
עך הא־ט ׀ו֌ן טויט אַ שטוענגן ב֌חיוו דעךהאַלטן, 
מיט ב֌לוט געשךיב֌ן אוי׀ן ב֌ךו֌ק ׀ו֌ן גאַס, 

און אַ ׀֌א֞סקךי׀֌טום:. | 

וועגן הו֌נגעך-טויט אין קעלעך, װו֌ ס'איז גא֞ס. 


2: 


לייענט עך דעם ב֌ךיווֹ ׀ֿאַך אַלע מיט הו֌נג׊ךיקן קוק, 
העךן אַלע: 

עס איז מיט ב֌לוט געשךיבן אוי׀ן ב׹וק, 

או֌ן אַ ׀֌א֞סקךי׀֌טום ; | 

וועגן הו֌נגעך-טויט, 


מאַךיז, 4951 


35 


לידעך מו֌ן מיין היים 


1 


שךייט א שיף, 

שךייט מיט ׀ייעךן 

או֌ן מיט געויין ; 

5.0, 5 

ךאַטעװעט או֌נזעך געב֌יין ! 


ס'איז נישט קיין קולות ׀ו֌ן קיין זינקענדיקעך שיף, 
װא֞ס כ'העך ; 
עס טךינקען מענטשן זיך אויף טךיקעניש ׀ו֌ן עךד, 
עס יא־גן זיך נא־ך זיי כװאַליעס הו֌נגעךיקע טעג 
איין כװאַליע שלינגט איין, 
אַ ׊ווייטע װאַך׀ט אַךױס ׊ו֌ הא֞׀֌ענו֌נג; 
אַטעװ׊ט או֌נזעך געב֌ין! 

ז1 
שמעלעך, שמעלעך 
׊יען זיך די גאַסן איינע אין דעך אַנדעךעך אַךײן, 
װעךן אײינגעשךו֌מ׀֌ן, װי אַ דאַךעך ב֌ויך, 
או֌ן די גייעך גייען נישט געאיילט, 
עס װאַךטן טעג, װי היילן ׀ינ׊טעךע אויף זיי, 
ווילן יונגע אױסב֌ךעכן אין אַ געשךיי, | 
װייב֌עך האַלטן איינגעטאַיעט אַ געװין: 
ךאַטעװעט או֌נזעך געב֌יין ! 


24 


11 


שיט אַ טא֞׀֌א֞ל זיך ׊ו֌ם זעקסטן שטא֞ק. 
:א׀שך הינטעך דעכעך שטייט דעך װאַלך. 

ב֌יז אַ ׀ענסטעך הא־ט קוים אַךױ׀֌געךיסן זיך זיין ק׹וי 
איז אַ טיש אַנטקעגן, אַ שאַנק או֌ן אַ ייד, דעם קא֞׀֌ ׀אַךדךייט ׊ו֌ם װאַנט, 
שלא֞גט דעך טא֞׀֌א֞ל מיט אַ שוייג אין שױבֿ, 

- א׀שך איז דא־ זו֌ן ׀אַךאַן, אַ שטךאַל, אַ ב֌ליץ, אַ טךא֞׀֌ן טוי ן 
זא־גט דעך ייד ׊ו֌ם טא֞׀֌א֞ל או֌ן ׊ו֌ זיך: 

-- ס'איז קיין זו֌ן נישטא֞, 

קיין ב֌ךויט, 

קיין ב֌גד, 

או֌ן כא֞טש מען איז שוֹין ג׹וי, 

או֌ן זו֌כן איז שוין ש׀֌עט, 

ווייט איז שוין ׀ו֌ן טעג ׀אַךגאַנגענע דעך גךינעך װאַלך 
שלא֞גט דעך טא֞׀֌א֞ל מיט אַ שווייג אין שױב֌: 

-- קומט א׀שך אַמא֞ל אַ ךעגן, שי אַ וינט אַהעךן 

איך ב֌ין ג׹ייט 

העל׀ט ׀ו֌ן מיינע ב֌לעטעך א֞׀֌געב֌ן ׀אַך זיי, 

אַז די איב֌עךיקע זא־לן גךינען, 

זא־גט דעך ייד ׊ו֌ם טא֞׀֌א֞ל או֌ן ׊ו֌ זיך: 

-- כ'ב֌ין ׀אַך׊וימט דא־ מיט מיין גא־ט או֌ן מיט מיין נױט, 
או֌ן די יחסנים מיט די ׀עדעךן אין היטל 

הא֞ב֌ן ׀אַך מי׹ גךיב֌עך אױסגעגךא֞ב֌ן, 

װי ׀אַך אַ װא֞לף, יי 


25 


זא־ג מי׹ אֶן, 

ווען ס'וועט ׀ינ׊טעך װעךן, או֌ן ס'װעט א֞נקו֌מען די נאַכט, 
װעל איך אוי׀הענגען זיך אויף דיין ק׹וין. 
שלא֞גט דעך טא֞׀֌א֞ל מיט אַ ׊װוײג אין שױב֌: 

-- א׀שך איז אַ גזלן דא־ ׀אַךאַן ׀ו֌ן װאַלד} 

זא־ל עך זינגען מי׹ אַ ליד 

׀ו֌ן נקמה או֌ן ׀ו֌ן ךױיב֌, 

׀ו֌ן נקמה או֌ן ׀ו֌ן ב֌לו֌ט? 

זא־נט דעך ייד ׊ו֌ם טא֞׀֌א֞ל או֌ן ׊ו֌ זיך: 

-- דאַכט זיך, קיינעם גישט ב֌אַךױב֌ט 

ליים גע׀יךט ׀ו֌ן הויף ׊ו֌ הויף, 

נא֞ך ׀ו֌ן ב֌לו֌ט., ב֌לו֌ט איז דא־ אױף יעדנס קלייד, 
וועמען ס'הא־ט נא֞ך עמע׊נס אַ טךעך ב֌אַנלײט. 
א֞ט אַזױ ךעדט דעך ייד דא־׹ט אין דעך הויך, 
ךעדט ׊ו֌ם טא֞׀֌א֞ל או֌ן ׊ו֌ זיך, 

או֌ן דעך טא֞׀֌א֞ל העךט או֌ן װאַךט, 


װאַךט, וושן ס'וושט ׀ינ׊טעך וועךן, או֌ן ס'וועט א֞גקומען די נאַכט. 


526 


×€ ך א֞ גיק 


איך ב֌ין די נידעךטךעכטיקסטע ׀ון די לבגה.זינגעך, 
דעך אומנויטיקסטעך מענטש ׀ו֌ן או֌נזעך ׊ײט, 

או֌ן אַנדעךש כ'קא־ן נישט זיין, 

כא֞טש כ'ווייס, װי ס'איז געמיין, או֌ן כ'ווייט וי ווייט,. 


בײינאַכט -- אַ׀ילו֌ אונטעך אַ דךימלענדיקן מוח, 
געדענק איך ; 

ז׊לכ֌סטמא֞ךדן אין לא־דן אויס גויט, 

או֌ן ב֌ךויט, געהיט ׀ו֌ן באַיא֞נעטן, 

או֌ן אַלע וועגן ׀אַךשטעלט 

מיט חו֌נגעך, 

מיט ׀֌א֞לי׊יי, 

און מיט ׀֌א֞עטן 


או֌ן ווייט אין עךגעץ שלא֞גט מען די הינדו֌סן, 

שניידט מען יידן אין סאַלא֞ניק, 

אַזױ אי דא֞ס אין טאַנ׊נדיקן חלום 

׀ון דעך ׀ךא֞ניק, 

או֌ן אין אַ נישע ׀ון אַ װאַנט װו֌נדעךט זיך אַ ב֌עטלעך, 
ס'זעט קייגעך נישט זיין אויסגעשטךעקטע האַנט די שמא֞לע, 
׀ֿאַךב֌י? אים ש׀֌ךינגען די ׊ייטונגס.קינדעך, ליא֞ךעמען / 
-- קךאַך ׀ון ׀ונט, 

און ב֌עסע ׀ון דא֞לאַך ! 

ב֌יים בעטלעך לעם די ׀יס אין שװאַךץ דעך שנ", 


27 


ב֌יי די ׊ייטונגס-׀֌אַךקוי׀עך זענען ב֌לוי די ׀ינגעך, 
או֌ן אין הימל שטייט די גא֞לדענע געךיכע 

אויף שטךאַלנדיקע שטעךן שויי, 

כ'געדענק דא֞ס אַלץ, | 

כ'געדענק דא֞ס אַלץ, 

די נידעךטךעכטיקסטע ׀ו֌ן די לבנה-זינגעךס 


12 


28 


אַ טעלטגךאַף-מלו׀ 


אין ׀עלד ב֌ךילט אַ טעלעגךאַף-סלום, 
קא֞מו֌ניקאַט ; 

וועגן קאַנאַדעך ע׀֌ל, 

וועגן ׀֌ךייו אויף וייץ, 

או֌ן אוי׀֌שטאַנד אין ב֌אַנדאַד, 

גךויען זיך דעם ׀֌ױעךס אוגן, 

| שוועך, 

עך הא־ט נא֞ך װא֞ס ב֌אַנו֌מען 
(געע׊הט זיך ביים הויכן שװאַך׊ן קךייץ), 
מ'עט מוזן א֞׀֌נעב֌ן אַ העל׀ט ׀ו֌ן ווייץ, 
און נא־ך די שװאַך׊ע קו, 

או֌ן נא־ך די הינעך שה 

און קוי׀ן גלעף 

׊ו֌ם א֞׀֌נעב֌ךענטן דאַך, 

או֌ן קוי׀ן, קױי׀ן - - - 

גייט זיין אויג ׀ון זאַנג ׊ו֌ זאַנג, 
׀ו֌ן בייט ׊ו֌ בייט, 

או֌ן דעך טעלעגךאַף.סלומ֌ 

*ומט: 

-- גייע שטייעךן ׀ון גךו֌גט, 
זילב֌עךן דעם ׀֌ועךס אויגן 


29 


מליי, 

עך הא־ט נא֞ך װא֞ס באַנו֌מען 

(געע׊הט זיך ב֌יים הויכן שװאַך׊ן קךייץ) ; 
מ'עט מוזן א֞׀֌נעבן דא֞ס גאַנ׊ע װייץ! 


122 


4 


׊היישן הימל, עװישן יט 


׊ווישן הימל, ׊ווישן ים 

גייט אַ גךינגע זעגל.שיף, 

גייט אַ גךינגע זעגל.שיף, 

׀יךט ׀אַך מי׹ אַ שנעלן בךיוע 
או֌ן אַ ווייסע כװאַליע שים 
לוי׀ט ׀א֞ךויס או֌ן לייענט שוין } 
העך או֌ן העך, 

ס'איז אַ ליך 

או֌ן גא֞ךנישט מעך, 

ס'איז אַ ליך 

או֌ן אַלץ ׀אַךגעס, 

װואַךשע, קיעוו' 

או֌ן א֞דעס. 

או֌ן ׀ֿאַךגעס דיין היים 

או֌ן שטא֞ט, 

װא֞ס דו֌ ׀יךסט 

אין גע-ונד, 

ס'שמעקט דעך ים 

מיט זאַלץ או֌ן װינט, 

מיט געװאַגטן שווימען 

און מיט טױב֌ן ג׹וגט, 

או֌ן אַ כװאַליע װועךט נישט אַלט, 
או֌ן אַ כװאַליע ווע׊ךט נישט מיד, 


31 


העך און הש׹ 
דא֞ס איז אַ ליד. 


8 
זינגט אַזױ דעך וײיסעך 80 


או֌ן ׀ו֌ן או֌נטן 
ג׹ין או֌ן ב֌ךוין 

אַ ב֌אַנדו֌ךע ב֌ךומט 
׀ו֌ן ים, 

-- גא֞ךגישטא֞, 
אַלץ דעךטךונקען 
אוי׀ן דנא־. 

או֌ן דיין זינען, 
העל או֌ן דין, 
אויך אַ שװאַך׊עך שטין += 
אַהין, 


קומט אַ כװאַליע 
יונג און ׀ךיש, 
גיט אַ ׊אַ׀֌ל, װי אַ ׀יש 
גיט אַ ב׹י, 

או֌ן אַ ׀֌לאַטעך 

׀֌יי די קני, 


הללויה, 
ווייט ׀ו֌ן ים 
איז ׀אַך די׹ 


אַ גךו֌ס ׀אַךאַן, 


32 


העך או֌ן העך, 

סיאיז אַ װא֞ךט 

או֌ן גא֞ךנישט מעך, 

׀ו֌ן דיין שטא֞ט -- 

דא֞ס װא֞ךט איז: ב֌לוט, 

׀ו֌ן דיין ילב -- 

דא֞ס װא֞ךט אין: נויט, 

׀ו֌ן דיין שטוב֌ 

או֌ן ׀ון דיין ב֌עט 

איז דא֞ס װא֞ךט אינגאַנ׊ן שטו֌ם, 
איז דא֞ס װא֞ךט נישט אויסגעךעדט, 


או֌ן עס שךייט 

דעך גאַנ׊עך ים : 

ס'איז ׀אַך די׹ 

אַ גךו֌ס ׀אַךאַן, 

הללויה, 

ס'איז ׀אַךאַן, 
או֌ן ׀ו֌ן או֌נטן 
ג׹ין או֌ן ב֌ךוין 
אַ באַנדוךע בךו֌מט 
׀ו֌ן ים: 
-- גא֞ךנישטא֞, 
אַלע וועךטעך זענען טוים 
אוי׀ן דנא־, 


33 


קו֌מען כװאַליעט אין אַ ׊ױם, 
בייז, 

אין ‏ הייסן, ווייסן שוים, 
איינע קךו֌ם, 

אין אַ זיג.זא־ג, 

גיט אַ שי׀֌ע 

או֌ן אַ כךאַק: 

- דעך לויתן 

׀ו֌ן דעך טיף 

הא־ט ׀אַךשלו֌נגען 
זעגל-שיף, 

הא־ט ׀אַךשלו֌נגען 
שנעלן ב֌ךיוו, 


או֌נטעךן הימל װאַכט דעך ים, 
גךינע כװאַליעס ש׀֌אַן אין ש׀֌אַן, 
זא־גן גא֞ךנישט ׊ו֌ דעם ב֌ךעג, 
זא־גן גא֞ךנישט ׊ו֌ דעם זאַמד, 
שליא֞׀֌ען שטעק.שיך טויזנט ׀֌א֞ך 
אונטעך װאַסעך גךינע הא־׹. 


34 


שיף , טאַטוךן?* 


אויף זילב֌עךנע ב֌לי׊ן ׀ון ׀ינסטעךן װאַסעך 

וויגט זיך , סאַטו֌ךן", 

,סאַטו֌ךן" איז ג׹ייט, 

עס שיטן די כװאַליעס מיט װײיסן, מיט ב֌לייענעם שךא֞ט, 
או֌ן ב֌ילן ׀ון ווייטן װי הינט, 

ווען אַ װא֞לף איז אין דא֞ךף. 

׀֌אַמעלעך די מעוועס אויף ש׀י׊יקע ׀ליגל 

ב֌אַגלײטן די שיף, 

או֌ן ׀יי׀ן מיט דינינקע ׀ויגלשע ׀יי׀לען 

אַנטקעגן דעם װיגט, 

עס ב֌ךעכט זיך ,סאַטו֌ךן", 

און שניידט אויס אויף װאַטעך אַ װייסן, אַ זילגעךנעם ךייף, 
או֌ן סי׀֌לאַטעךן אותיות שװאַך׊ע ׀ו֌ן ׀א֞, | 
,סאַטו֌ךן" איז ג׹ייט, 


איז מיין האַךץ אי׊טעך שטאַךק 

או֌ן האַךט, װי אַ מאַנסביליש לײב֌, 

או֌ן די הענט זענען ש׀֌י׊יק או֌ן לייכט 

או֌ן גויגן זיך אויס, 

װי ׀ליגל ׀ו֌ן מעװעס אַנטקעגן דעם וינט, 

או֌ן מיין דינינקעך האַלז איז ׀ויגלש גע׊ויגן ׀א֞ךויס 


35 


׊ו֌ם טו֌נקעלן א֞׀֌גךו֌נט, 
װא֞ס ךו֌׀ט מיך ׊ו֌ העךן או֌ן ךוישט, 


מ א 


עס ׀֌לאַטעךן זיידענע טיכלעך 

מיט ב֌לוי או֌ן מיט ׹וט או֌ן מיט װײס, 
אַ קו֌ךא֞ךט ׀ו֌ן שיכ֌ו֌ךע װײב֌עך, 

׀ו֌ן שװאַכע או֌ן איידעלע מאַנסלײט, 

׀ו֌ן קינדעך אויף שטךויעגע ׀יס, 

עס ׊יטעךט ,סאַטו֌ךן". 

מ'׊ט לא־דן דא֞ס ׀׊טע, גע׀֌אַשעטע לײב֌, 
געב֌ו֌נדן מיט גא֞לדענע קייטן, 

געװויקלט אין זייך, 

אויף שװאַך׊קייט ׀ו֌ן נאַקן 

איז זיידנס ׀ו֌ן נאַנסי װי הימל, 

לעם סעמיטישע, טו֌נקעלע הא־׹, 

איז ב֌ו֌ךשטינענעך אוי׹ינג, װי גא־לד, 

׀ו֌ן עלטעךע דאַמען די שװאַכע, ׀אַךךו֌נדיקטע הינטנס 
׊יטעךן שוועך 

או֌נטעך שװאַך׊ן ליא֞נענעם זייד, 

עס ׊יטעךט ,סאַטו֌ךן", 

׀אַך שוועךקייט ׀ון ׀עטס או֌ן ׀ון שווייס, 
או֌ן עס ׀יי׀ן די מעװעס 

או֌ן װאַךטן אויף ךוב֌, 

או֌ן ב֌ויגן די ׀ויגלשע העלזעך, . 


36 


או֌ן שמעקן די שוועךקייט ׀ו֌ן שיף 
או֌ן די לייכטקייט ׀ו֌ן וינט, 


8 1 


סאַטו֌ךן הא־ט אייזעךנע ׊יינעך ׀אַךאַנקעךט 
אין שטיינעךנעם האַ׀ֿן 

או֌ן סיקו֌מען די כװאַליעס שוין ׊ען מא־ל ׊עשניטן, 
װי שטילע, געשלא֞נענע שקלאַ׀ן, 

או֌ן לעקן די ךעדעך ׀ון שי׀ן. 

עס ׊יטעךט ,סאַטו֌ךן", -- 

עס שךעקט אים די ווייטקייט ׀ו֌ן מיטן, 

ווען ׊עב֌ו֌נדענע כװאַליעס 

וועלן אוי׀הויבן ווייסע, ׊עשויב֌עךטע ךוקנס 

או֌ן מא֞נען, 

או֌ן װאיען, 

או֌ן נעגלען די שיף מיט די לאַ׀֌עס, 

או֌ן אויס׊יען שאַך׀ע או֌ן שטא֞לענע נע׊ן, 

או֌ן מעוועס מיט ווייסע, ׊עע׀נטע אױיגן 

װעלן שךייען או֌ן ךו֌׀ן . / 


מיין טוךעם 
שוין לאַנג, נא־ך מיט קינדעךשע הענט 
הא֞ב֌ איך אַ טו֌ךעם געב֌ויט ׀אַך מיין היים או֌ן מײן ׀ךעמז, 


זענען ׀ךילינג.װוינטן א֞נגעקו֌מען, 
או֌ן איך הא֞ב֌ אַזאַ געךוס ׀אַךנומען: 


-- ב֌יי דעם טו֌ךעם הונגעךט מען, ס'איז ב֌יי קינדעך געל די הויט, 
או֌ן מען טא֞ך נישט א֞נךו֌׀ן זיך: ב֌ךויט. 


-- זא־ל זיין דא־׹ט װא֞ס עס איז, 
ב֌ענגט נישט, װינטן, מעך ׀ון טו֌ךעם קײן געךו֌ס, 


זענען האַךב֌טט-שייט ׀ייגל א֞נגעקו֌מען, 
או֌ן איך הא־ב אַזאַ געךו֌ס ׀אַךנומען: 


ב֌יי דעם טוךעם הא־ט מען אױסגעב֌ױט אַ ת֌ליה, 
׀ו֌ן ווייסן הא֞לץ, ׀ו֌ן יונגע טא֞׀֌א֞ליעס אין שייט ׀ו֌ן ב֌ליען. 


דעך ׀אַךב֌ךעכעך איז אַ ניינ׊ניעךיקעך, אַ װו֌נגעך, 
עך הא־ט הויך געזא֞גט: אין לאַנד איז הו֌נגעך, 


- זא־ל זיין דא־׹ט, װא֞ס עס אי 
ב֌ךענגט נישט, ׀ייגל, מי׹ ׀ו֌ן טו֌ךעם קיין גךוס, 


זענען ווינטעך שנייען א֞נגעקו֌מען, 
או֌ן איך הא֞ב֌ אַזאַ גךו֌ס ׀אַךנו֌מען: 


38- 


יי דיין טו֌ךעם, שנייאיק וייס או֌ן ׹יין, 
או֌ן דו֌ לינטט דא־׹ט איינינקע אַלײן, 


מיט די הענט דעם שניי אַךו֌מגענו֌מען, 
או֌ן מען העךט נישט, װא֞ס עס ךעדט דיין גו֌מען 


39 


מאַנעקענען 


כ'ב֌ין אומהײילב֌אַך אויף אייב֌יק שוין, אויף אייב֌יק, 
װא֞ס דאַךף מען מעך? 

׀֌אַךיז איז טו֌מלדיק או֌ן שטױב֌יק, 

או֌ן װוען ס'׊עוא֞יען זיך טךאַמװײען אויף די ךעלסן, 
או֌ן ס'װא֞ךטשען איינס אויף אַנדעךע אױטא֞מא֞ב֌ילן, 
דאַכט זיך מי׹: 

דא֞ס װא֞יען איב֌עך דעכעך ׀אַךטא֞געדיקע װינטן 
או֌ן הינט אויף הוי׀ן גוישע הא֞ב֌ן זיך ׊עב֌ילן 

או֌ן שוועך אין דא־ אַ מענטשן ליב ק׹יגן, 

אַ מענטשן ׊ו֌ דעךקענען, 

אַז ליב֌עך, האַך׊יקעך ׀ו֌ן אַלע 

שמייכלען אין די וויטךינעס מאַנעקענען, 

איז א׀שך ׊ו֌ זײ, 

׊ו֌ זייעךע גו֌טמו֌טיקע אויגן, 

זא־ל זיך די דאַכלא֞זע, די זעכ׊יקיעךיקע ׀אַךנויגן, 
אױיסב֌עטלען אַ נאַכטלעגעך ׀אַך זיך; 

ס'וועט א׀שך דא־ך אַ מענטש אַ גו֌מענעך דעךהעךן 
או֌ן ע׀ענען ׀ון אַ וויטךינע 

אַ גלאַנ׊עדיקע טי׹,. 


40 


מאַנעקענען דויט או֌ן שװאַךץ או֌ן געל, 
באַשטעלט אויף אייב֌יק שמייכלען מיט גע׀אַךב֌טע לי׀ן, 


איך, װא֞ס ס'װואַךט דעך הונגעך שטענדיק ב֌יי מיין שװעל, 


הא֞ב֌ ׀יינט אייך, װי אײיעךע לעב֌עדיקע ׀֌ךא֞טא֞טי׀֌ן, 


מיין קליידו֌נג איז אויף אייך נישט אויסגעװיזן, 
או֌ן שיך מיינע זענען אויסעך יעדעך מא֞דע. 
איך טו֌ א־ן דא֞ס, װא֞ס ס'איז נא־ך נישט ׊עךיסן 
או֌ן א֞ט אַזױ איז גא־ט מי׹ זייעך נא֞ענט, 


או֌ן װען װ׊ט אי׹ זיך אוי׀הױב֌ן אַװעקגײן? 

או֌ן לא־זן זיידנס ׀אַלן אויף ׊ו֌ טךעטן או֌ן ׊ו֌ ךױב֌ן. 
ס'וועט א׀שך דעמא֞לט װינטיק ךעגענען, 

או֌ן גלישן װעלן שינדן זיך אויף אויסגע׀֌ו׊טע שױב֌ן! 


41 


גוים, יידין, ךאַסן 


גוים, יידן, ךאַסן -- ׀֌נימעך װי שװאַך׊עך ׀֌עך, װי געלעך זאַמד, 
איך ב֌ין דא־ די עךשטע א־ן אַ לאַנד, / 

או֌ן די עךשטע ב֌ין איך ג׹ייט 

או֌מעטו֌ם ׊ו֌ אַךב֌עטן או֌ן עסן ב֌ךויט, 

או֌ן זיך ב֌ו֌קן אומעטום | 

׊ו֌ דעך ליכטיקעך גענא֞ד ׀ו֌ן זון, 

א֞׀ט איז דא־ אין מי׹ אַ ׀ךייך, 

וי אין א֞נהױב֌ מעךץ, װען עס דעךגייט | 
דעך עךשטעך ׀ךילינג-ווינט ׊ו֌ם לע׊טן טא־ג, װא֞ס ס'שנייט, 
או֌ן אין ׊װײיגן נאַקעטע נא־ך, אונטעך קאַלטן ׀֌ו֌ך 

גייט.אויף די עךשטע זיסקייט ׀ו֌ן די קומענדיקע ׀ךוכט  --‏ 
אַזױ איז א֞׀ט די ג׹ינגקייט ׀ו֌ן מיינע ׀יס, 

או֌ן װו֌ איך זא־ל נישט גיין, אין דאַכט זיך מי׹ 

איך גיי געוויס ך י 

(אין לויכטנדיקן שימעך ׀ו֌ן מיין אױג) 

׊ו֌ם דא־׹ט, 

װוו֌ מענטשן ווייסהויטיקע מיט ב֌לא֞נדע הא־׹, 

או֌ן די מיט ׀֌נימעך װי שװאַך׊ע ׀֌עך, 

או֌ן די מיט ׀֌נימעך װי געלעך זאַמד 

וועלן נישט געדענקען, װו֌ געווען איז זייעך 185ד, 


׀֌אַךיז, 1929 


42 


3 ך * 2 
דוד ב֌עךג׊לסא֞נען 


היינט אין איב֌עךגעגאַנגען מיין ׀֌אַ׀֌יךעגע ב֌ךיק 
(א֞ט די, װא֞ס איך גיי איבעך אי׹ ׊ו֌ מיין גליק) 
א זעכ׊יקי׊ךיקע ׀ךוי (שוין זעכ׊יק געויס, 

מיט דעך׀ךא֞ךענע, ב֌א֞ךװעסע ׀יס, 


מיף הא֞׀ן געטךא֞׀ן זיך, אַ ווײילע געב֌ליב֌ן דא־׹ט שטין 
איך גלא־ט אַזױ, װייל איך הא֞ב֌ נישט געהאַט װו֌ ׊ו֌ גיין, 
או֌ן זי הא־ט געךעדט, װי ׊ו֌ מי׹ און שו זיך, 

וועגן ׀֌ךויט, װעגן הא֞לץ, װעגן שיך, 


מיין ׀֌אַ׀֌יךענע ב֌ךיק, איך הא֞ב֌ זי געב֌ױט, 
ווען נישט נא֞ך דעך הימ?ל -- מין אױג הא־ט געב֌לײט, 
אן די זו֌ן איז געװעון אַ גא֞לדענע ׹א־ך | 


און גי׹ איינ׊יקעך װעג ׊ו֌ די ׀יס מינע ג׹א־ך, 


הא֞֌ איך ׀אַךטךאַכט זיך אַ שטוב און א ׀עט 
או֌ן גאַלדענע טעג, און ׊עשטעךגטע געכט, 
הא֞׀ איך ׀אַךטךאַכט זיך אַ מאַן או֌ן אַ קךױין 
או֌ן ׀ךילינגן ג׹ין, או֌ן זו֌מעךן ב֌ךוין, 


הא־ג איך ׀ֿאַךטךאַכט זיך אַ װעג און אַ ב׹יה, 
או֌ן אַ כװאַליקן ים, או֌ן אַ ליכטיקע שיף, 


4 


הא־ב איך ׀אַךטךאַכט דא֞ס געזאַנג ׀ון די ב֌אַנען, 
און בלויע מאַטךא֞זן, װעך ווייסט זיי ׀ו֌ן װאַנען 


נא֞ך כ'הא֞ב֌ נישט ׀אַךטךאַכט די שיך ׀אַך דעך זעכ׊יקיעךיקעך ׀ךוי,-- 
זענען מי׹ היינט דא־ געשטאַנען, געשמועסט אַזֹ, 

;י װעגן שיך, אַז עס ׀ךיךט אי׹ די ב֌יין, 

או֌ן איך גלאַט אַזױ, יל איך הא־ב נישט געהא֞ט ×°+ ׊ו֌ גין 


230 


טי{ ק֞אַמ֌עליע 


ב֌יים ׊וֹקְא֞׀֌נֿס ד׹ימלט מיין קאַ׀ֿעלי׀ֿ, 

האַלט די ׀ידל איינגעשטילט ד֮י טךעךן, 

די געשךייען -- די ב֌אַנדוךע. 

איך, דעם קא֞׀֌ ׀אַךטו֌ליעט ב֌יי די קגיען; 

וי אַ הו֌נט, װא֞ס ׀ךיךט אין זיין קא֞נזךע, 

נייען או֌ם אויף ש׀֌י׊ן ׀ינגעך די חלומות מיינע, 

ג׹ייט װי וועלף ב֌אַ׀֌אַלן מיינע גלידעך, 

קו֌מט אַן אַלטיטשקעך, װא֞ס קייט זיין שטיקל ב֌ךויט אין טויעך, 
זע׊ט עך זיך ׀אַך מי׹ אַנידעך, : . 
גא֞ךנישט זא־גט עך, 

זישט או֌ן דזשיאַמעט ב֌ךויט אַ ב֌יסן 

כאַ׀֌ט זיך אויף אין יא֞מעך די קאַ׀֌עליע, 

ב֌לייב֌ איך װאַך, די אױגן אוי׀געךיסן, 

גא־׹ עס יל מיין חלום גישט אַװעקגײן, 

װו֌ הא֞ס עך זיך דען ׊ו֌ יא־גן, װו֌ ׊ו֌ לױמן! 

אױסגעגאַנגען אַלע מיילן, אַלע װא֞ךסטן / 

נישט עך, ׊ו׀ט זיין ב֌ךויט ׀ו֌ן דאַךן הוים?, 


45 


אי ט־א־ן דא־ט ׀אַזינגען אַ לי׹? 


שי קא־ן דא֞ס ב֌אַזינגען אַ ליד, 
שי קא־ן דא֞ס ב֌אַשךײב֌ן אַ ׀֌ען 
שטייט אַ ב֌וים יעדן ׀ךילינג או֌ן. בליט, 
וי קיין װוינטעך װא־לט גא֞ךנישט געװען 


או֌ן אַ האַק, װא֞ס האַקט אונטעך אַ ב֌ים, 

| ׀אַלט מיט הילכיקעך ׀ךייך או֌ן זי זינגט, 
װי קיין נעטט װא־לט דא־ גא֞ךגישט געװ׊ף, 
וי דעך ב֌וים װא־לט גא־׹ קײיגמא֞ל געגךיגט, 


שי קא־ן דא֞ס ב֌אַזינגען אַ ליד, 

שי קא־ן דא֞ס ב֌אַשךײב֌ן אַ ׀֌ען, 

אַז מיין ב֌ליק, װא֞ס איז הס װי די ונ 
וועט. ׀֌אַךגײן, או֌ן װי קיינמא־ל געװען 


אױיטא֞׀֌א֞ךטךעט 


איך ב֎֌ין אַ ׀ךוי 

או֌ן שמייכל א֞׀ט, וי די לבנה, ‏ 

סתם אַזױ, | 

גייט אַלץ מיט אַלעמען ׀אַך מיין ב֌אַטךאַכט, 
ווען אויגן מיינע זענען א֞׀ן, 

נא־ך מעך, - 

ווען זיזענען ׊וגעמאַכט, | 

או֌ן מיינע הענט זענען שוין געװוינט 
ב֌לייך געקךיי׊ט ׊ו֌ זיין איב֌עך מיין קא֞׀֌, 
עס איז אין מיינע הענט דעך װײטא֞ג שטענדיק דא־, 
כא֞טש א־ן דעם טשװא֞ק, 

או֌ן מיינע לי׀֌ן זענען נישט גע׀אַךב֌ט, 
גא־׹ ׹ויט, 

ווייל ס'איז מיין ׀֌נים הייס, 

או֌ן א֞׀֌ט או֌ן א֞׀֌טעך אויסגעקךימט, 

מסתם ׀אַך זינד, 

׀אַךגלוסט זיך מי׹ אַמא֞ל ב֌אַנאַכט 

אַ װו֌נק טו֌ן ׊ו֌ מיין גו׹ל אױף אַ ש׀֌אַס, 
קו֌מט אַ ׀ינסטעךקייט, 

׀֌אַךגױגט זיך ב֌יון ׀֌א֞ס, 

שמייכל איך ׊ו֌ ׀ינסטעךקייט 

ב֌י! ש׀֌עטעך גאַכט, 


2928 


|×¢. 


אַ ׀ם ×° יװ 


שךייב ב֌ךיוו שו מי׹ אַזױנע לאַנג׀, לא֞נג׀, 
ב֎֌יו דעך שטח ׊װישן אונז װ׊ט װעךן אַזױי וייט, 
אַז די׹ װעט מעך נישט קא֞נען ב֌אַנג טון, 
וי איך זע אויס ׀אַך גא־ט או֌ן קעגן לייט. 


או֌ן זא־ג, שי אין דא֞ס נישט אַ שטילעך ׀ךידלעכעך שגעון 
מיט זיך אַליין ׊ו֌ שמועסן אַ שעה או֌ן ׊װוײ או֌ן ד׹יי, 
או֌ן אוי׀ן קול, דעך גךויעך וייטקייט ׊ו֌ ׀אַךטךוי׊ / 
אַז מי׹ איז דא֞ס אַלץ איינס: געטךיי, שי או֌מגעטךי. 


אַז איך ׀אַךגעס אַמא֞ל מיין שטא֞ט או֌ן נא֞מען 
או֌ן װי אַ ב֌ים אַ נאַקעטעך בְ֌לֵייב֌ שטיין ׀אַך גא־ט, 
או֌ן װי אַ ב֌לאַט אַ דא֞ךשטיקן הױב֌ איף מיין ׀֌נים, 


בי 


׊ו֌ זון, ׊ו֌ װינט או֌ן ׊ו֌ גענא֞ד, 


או֌ן זא־ג, שי איז דא֞ס נישט אַ שטילעך, ׀ךידלעכעך שגעון: 
אין טא־ג אין זוניקסטן געדענק איך ׀ון דעם ת֌הום, 

װא֞ס װאַךט געדולדיק אויף מיין קו֌מען 

אַ׀ילו אין דעך זוניקסטעך, אין ׊װעל׀אַזײגעךדיקעך שעה, 


128 


48 


ט'װעט אײיבמא֞ל זיין 


ס'וועט איינמא־ל זיין; 

די גאַסן װעלן װעךן בלייך או֌ן ב֌ךייט, 

און איך אַ שכ֌וךע ׀ון ׀֌לו֌׊לינגדיקעך ׀ךייד, 

װעל מיט זיגזאַגן-ט׹יט אַװעקנײן ׊ו֌ מיין היים, 

דעך עךשטעך וייטיק, װא֞ס װ׊ט דו֌ךכב֌לי׊ן מיין לײיבֿ, 
וועט מיך ב֌אַ׀ךײיען ׀ון מיין יא־ך, 

או֌ן װי אַ קךאַנקעך הו֌נט, 

װא֞ס ס'וועךט זיין ב֌ילן טךו֌קענעך ׀ו֌ן טא־ג ׊ו֌ טא־ג 
או֌ן עך הא־ט קיין כֹ֌ה נישט ׊ו֌ם טייך דעךגיין, 
א֞׀֌שװענקען די היץ ׀ון שונג -- 

װעל איך אויף װייסן ב֌עטל גליען אין טויקעניש אַלײן, 
או֌ן ס'וועט מיט מי׹ אַ נס ׀֌אַסיך, יט 
או֌ן א֞ט אַזױ װעט עך געשען: 

עס װעט ׊ו֌ מי׹ אַ שטילעך גאַסט אַךײ, 

או֌ן א֞נטו֌ן אויף מיין שטעךן אַ גליענדיקע ק׹וין, 
דעך׀ךישן מיט קאַלטעך ׊ו֌ךיךו֌נג ׀ו֌ן האַנט 

או֌ן זא־גן ; י 

שלא֞ף איין ! 

שלא֞ף איין ! 


18 


װו֌ זא־ל איך אישט גיין 5 


װו֌ זא־ל איך אישט גיין} 

ס'װואַך׀ט אַךױס מיך ׀֌אַךיז, װי אַ ים 

װאַך׀ט אַךױס אוי׀ן זאַמד אַ ׊עב֌ךעקלטן שטיין, 

וי אַ טייך װאַך׀ט אַךױס אױ׀ן ב֌ךעג אַ ׀אַךמאַטעײטע ׀יש, 
װי אַ ב֌ינשטא֞ק - אַ הו֌לטאַי אַ ב֌ין 

או֌ן עס ׀יךט מיך די ב֌אַן - ׊ו֌ װא֞ס האַסטיק אַזױ} 

כ'ב֌ין דא־ך סייווי אַ ב֌ךיוו, װא֞ס נעמט קיינעך נישט א֞׀֌, 

אַ גךו֌ס, װא֞ס ס'הא־ט איינעך אין װאַנזין געשיקט סת֌ס אַזױ, 
נישט ׊ו֌ם ׀עלד, נישט ׊ו֌ם טייך, נישט ׊ו֌ם הימלשן ב֌לו. 
או֌ן וועך דאַךף מיך אַליין ? או֌ן מיין ליד ? או֌ן מיין שטילן שגעון ! 
סיידן א׀שך דעך שניי ׀ו֌ן מיין היים, 

סיידן א׀שך דעך וינט ׀ו֌ן מיין שטא֞ט, 

סיידן א׀שך דעך הו֌נגעך, װא֞ס יא֞מעךט דא־׹ט אישט, 

או֌ן װא֞ס כ'קען זיין גענא֞ד, 


1929 


דעך זינגעך 


שווינדלט אַ שטו֌ב֌ או֌ן אַ װעג או֌ן אַ ב֌אַף 


או֌ן אַלע דעך׊יילן, אַז דו֌ ב֌יסט ׀אַךאַן, ב֌יסט ׀אַךאַן, ב֌יסט ׀אַךאַן. 


נא֞ך ס'קומט אַ זינגעך אין הויף, װאױ֌ איך ווֹין, װינגט אַן 
אַלטן סא֞נעט) 
כאַ׀֌ איך זיך אויף: איך זיץ דא־ך ב֌יי זיך אוי׀ן ב֌עט, 


או֌ן איך זע; עס איז זון, או֌ן דעך הימל אין ב֌לא֞, 
נא֞ך קיין וועג איז גישטא֞, איז גישטא֞, אין נישטא֞. 


זיננט דעך זינגעך אַ ליד: װי אַ יינגל הא־ט ליב, װי אַ מייךל 
הא־ט ליב֌, 

נויג איך אים מיטן קא֞׀֌: עס איז אמת דין ליד, װי גא־לד 
יי 0 | איז דיין ליד, 


או֌ן איך זא־ג: נעם מיך מיט אין דיין גאַנג, 
װעל איך קומען אַהין, װו֌ עס װיל מיין ׀אַךלאַנג. 


זא־גט דעך זיננעך ׊ו֌ מי׹: ב֌יסט אַ קינד, ב֌יסט אַ נאַך, 
זעסט דעם ׀יגל, װא֞ס ׀ליט? 
איך גאַדאַוף נא֞ך זיין ׀לי, או֌ן דיין ׊עך ׀֌אַך מיין ליד, 


או֌ן איך זע: עס איז זו֌ן, או֌ן דעך חימל אין ב֌לא֞, 
נא֞ך קיין וושג איז נישטא֞, איז גישטא֞, אי נישטא֞ 


289 


נישם אַװי, נישם אַזױ װיל מיין בלום 


נישט אַזױ, נישט אַזױ וויל מיין ב֌לו֌ט, 
גישט אַזױ אין די שו֌ךה ׀ו֌ן ליך, 


עס איז א׀שך אַזױ װי ׀אַךטא֞ג: אַ שױב֌ הױב֌ט א־ן גךינען 

גייט אַ ליכטיקייט אויף אין מיין זינען ׂ' 

דעךזע איך-אַ שטו֌ב֌ לעם אַ ׀עלד, אַ שטיק ׀אַךװא֞לקנטעך הימל, 
אַ ׀ענסטעך איז א֞׀ן, עס שמעקט מיט ב֌ךויט או֌ן מיט קימל, 

און אַ קוֹל שטךא֞׀ט מיך הויך, אַזו הויך: 

-- גי עךגעץ שוין היינט נישט אַװעק, ס'איז שוין ש׀֌עט, 

גיי אין שטו֌ב֌, און שטעל זיך ב֌יים מו֌לטעך או֌ן קנעט. 


זענען הענט מיינע יונג, זענען הענט מיינע הייס, זענען הענט 
מיינע ג׹ינג, 


גייען אין מולטעך אַ הייסן, ׀אַךכלינעטן ׹יבג, 


או֌ן ׀אַך די אויגן דעך ווייסעך שא֞סײי גייט אַךױף א־ן אַ סוף, 
אַזש ב֌יז מא֞סקװע אַךױף און אַךױף, 


נישט אַזױ, נישט אַזױ וויל מיין ב֌לוט, 
נישט אַװוי איז די שוךה ׀ו֌ן ליך, 


עס איז א׀שך אַזױ, װי אינמיטן געךויש ׀ו֌ן דעם טא־ג 
גיט אין ׀חד אַ ׀֌ינטל מיין אױג, 

או֌ן כ'דעךזע דא־׹ט דעם טױט - 

אַ ׀֌נים, װא֞ס ויגט זיך אַהין או֌ן אַהעך, 

אויף אַ דינינקן האַלדז, װי אַ שטךױ, 


52 


נישט אַזױוי, נישט אַזױ וויל מיין ב֌לוֹס, 
נישט אַזױ איז די שוךה ׀ו֌ן ליך, 


עס איו א׀שך אַזױ װי אינמיטן דעך נאַכט, 
ווען שטילקייט מו֌ז זיין, או֌ן װוען שטילקייט איו דא־, 
קליגגט מיין מוח אַזױ זילב֌עךדיק די אַזױ דין: 
װוז֌הין ? װו֌הין ? װו֌הין ? 
׀֌ונקט װי איך װא־לט אין װעג װו֌ געװעזן געזוכט זיך אַ גאַנג 
נא֞ך איך זיץ דא־ך ב֌יי זיך אוי׀ן ב֌עט מיטן קא֞׀֌ אוי׀ן 
| אייזעךנעם ךאַנד, 


2029 


53 


ע 7 2 8 : ש 


האַךטם 


אַמא֞ל זענען געווען די ׀ךילינגס, 

או֌ן אישט זענען די האַךב֌סטן -- לאַנג. 

מיין האַךץ, װא֞ס איז שוין גלייכנילטיק ׊ו֌ ׊עך או֌ן או֌מךעכט, 
טוט אַלץ אַן עךב.ווינטעךדיקעך ךעגן ב֌אַנג 


או֌ן טונקלקייט, װא֞ס ׀אַלט מיט ד׹א־ונג אויף ׀אַךנאַכטן, 
איז או֌מעטיץ װי מנחה-מוךמלען ׀ו֌ן אַן אַלטן מאַן, 

או֌ן שווייגן שוין אַךא֞׀֌געלײדיקטע 

אויף מעךנישט ב֌ליען שוין או֌ן מעךנישט װאַקסן, 

װי עךשטע קנייטשן אוי׀ן ׀֌נים טו֌ען ב֌אַנג, 


אַמא֞ל זענען געװען די ׀ךילינגס, 

או֌ן אישט זענען די האַךב֌סטן - לאַנג, 
או֌ן שיטן א֞׀֌ מיט זשאַװעךדיקע ב֌לעטעך 
דעם ועג, מיין אומהיימלעכן גא־גל. 


18 


54 


ב'מין אויף דעך וועלם געק֞ומען 


כ'ב֌ין אויף דעך ועלט געקו֌מען ?י3 הא֞ב֌ן או֌ן ב֌עטן, 
איז אַזאַ וועלט, 

איז אַזאַ. שייט, 

אַז הינטעך ׀ענסטעך א֞׀ענע 

׀ו֌ן ×€×™×™×’×¢ לייט | 

שלא֞גט מען זעכ׊ניא֞ךיקע מיט איזעךנע ב֌אַגנעטן -- 
ב֌ין איך ׊ו֌ ש׀֌אַס 

מיט ליב הא֞ב֌ן או֌ן ב֌׊טן 

און לאַנג נא־ך א׀שך, 

נא־ך לעננעך װי ס'קא־ן אוי׀נעמען מיין זינען 

ט'מען או֌מעטו֌ם ' 

ב֌אַנלײיך מיט הייזעך שוי, 

ט'מען ב֌ויען גילא֞טיגען, 

קעך איך אום מיין ׀֌נים ׊ו֌ דעך עךד, דעך זױגעךין, 
װא֞ס נעךט או֌ן קװעלט, 

או֌ן אַ קאַץ אַ מא֞געךע או֌ן יא֞מעךדיקע 

ט׹א־ג ׊ו֌ זיך אין ב֌עט דעךװאַךעמען 

אין גליװעךדיקעך װינטעךדיקעך קעלט, 


55 


ך אי 


ב֌יסט אי׊טעך זייעך קלוג, 

או֌ן א֞נגעטו֌ן ב֌יסטו֌ גךויסשטעטיש און סא֞ליד, 

ס'איז ב֌יידע זאַכן שעך ׊ו֌ מוח? זיין 

׀ו֌ן ב֌יידע װעך איך או֌מעטיק או֌ן מיד, 

או֌ן איך גיי אַלץ א֞ךו֌ם נא־ך א֞׀֌געךיסן 

װא֞ס טוג א֞ב֌עך! - ס'איז שוין אַב֎֌יסֹל ש׀֌עט, 

או֌ן װי אַן אַלט-געװא֞ךענע ׊יגיינעךקע, 

עס קליידט שוין מעך נישט, נישט דעך ב֌א֞ךװעס, נישט די ׊ע׀ֿ, 
אַמא֞ל די קליידלעך או֌נזעךע (קךעטא֞נענע), וי וייסע ׀ֿא֞נען 
מיט ׀ךייד או֌ן ׀ךידן הא֞ב֌ן זיך געװײט, 

או֌ן וועמען ט'מען נישט ליב֌ געהאַט, 

או֌ן וועמען נישט געװא֞לט דעךקא֞נען, 

אַז אַלץ איז זיס געװען װי װאַסעך או֌ן װי ב֌ךױט. 

דעך זאַמד, װו֌ קא־ן זיין ווייכעך אויף זיך אויס׊יען או֌ן שךייען, 
| אַזױ גלאַט אַ געשךיי ׀ו֌ן אַכ׊ן יא־׹, 

אויף עךד, װו֌ דען זשע ׊ו׀אַלן או֌ן װיינען, 

און װישן זיך די אויגן מיט די הא־׹! 

וי לייכט זענען געוען אונזעךע טךעךן, 

אַזוינע ׀ךיידיקע, װי או֌מגעךיכטע געסט, 

או֌ן ב֌אַלד זיך טךיקענען, או֌ן ב֌אַלד נישט װעךן 

אַזױ זענען געוען או֌נזעךע טךעךן 

היינט ב֌ויג איך זיך מיט שוועךן קא֞׀֌ ׊ו֌ יענעך זומעךדיקעך וועלט, 
או֌ן ווייל מיין האַךץ אין שװעך, 


56 


וי שוועך עס װעךט אַ זינקענדיקע שיף, 

או֌ן וויל אַלץ מעך אַךא֞׀֌װאַך׀ן ׀ו֌ן זיך - 

וויל איך די יו֌גנט-׀ךיינד מיינע נישט טךע׀ן 

או֌ן אויף דעך שאַך׀קייט ׀ו֌ן זייעך איינגעהאַלטענעם ב֌ליק, 
און אויף דעך שטיל:׀אַךשװיגנקײט ׀ון מול, 


נישט זען, נישט א֞׀֌׀ילן דעם ג׹ול, 


2928 


1 


א֞ט שטיי איך ב֌יים ש׀֌יגל או֌ן האַלט אַלץ אין ב֌עטן 
די הא־׹ מיינע לא־ז נא־ך מי׹ איב֌עך, 

או֌ן זא־ל נא־ך זיי עמע׊עך גלעטן 

או֌ן ס'געשעט ב֌יי מיין ש׀֌יגל אַ נס, 

א֞ט שטיי איך, װי א וייסינקע ׊וייגעלע בע 
כ'דעךקען מיינע קינדעךשע שיך 

או֌ן די ווייסקייט ׀ו֌ן קלייד, 

נא֞ך כידעךקען נישט מיין קינדעךשע ׀ךייך. 


11 


גא־ט, 
כ'הא־ב קאַךשן אין קינדעךשעך לו֌סט געגנבעט ׀ו֌ן שכנישן סא֞ד, 
או֌ן געװיינט מיטן ׀֌נים אין היי, 

דעךנא֞ך אַ טא־ג ד׹יי א֞דעך שװי, 

װי קא־ן דא֞ס געשען, אַז ב֌יי די׹, אין דיין זוניקן ךייף, 

זא־ל מען װעךן אַזױיא֞ װי אישט, אַזױ הע׀לעך או֌ן טךייף, 


או֌ן מיט ב֌א֞ךװעסע ׀יס 

איז געווען אַזױ גו֌ט, אַזױי זיס, 

שװא֞מען ׊ו֌ קלייב֌ן אין װאַלד, א֞דעך נא֞דלען ׀ו֌ן כװא֎יע; 
וי אַ קליינינקע גויט, | 


58 


או֌ן העךן, װי ס'ךעדט אין טשעךא֞ט 

אַ זשאַב֌ע מיט גא־ט, 

זיך לייגן או֌ן שווייגן, 

או֌ן שיילן אויף קינדעךשע ׀ינגעך די שוייגן 


איך קא־ן דא־ך גא־׹ אישט נישט דעךקא֞נען 

אין ש׀֌יגל מיין אייגענעם ׀֌נים, 

ס'זענען נישט מיינע אוגן, 

װא֞ס הא֞ב֌ן די ג׹ינקייט ׀ו֌ן זו֌מעך געזויגן, 

ווען איך ב֌ין דו׹ך געךטנעך ׊ו֌ם טײכל געלא֞׀ן זיך ב֌א֞דן, 
או֌ן געקךיגן מיט ךיטעך ׀אַך טךעטן די בייטן או֌ן שא֞דן. 
וי קא־ן דא֞ס געשען, אַז ב֌יי די׹ אין דיין זו֌ניקן ךייף, 
זא־ל מען װעךן אַװי-א֞ װי אישט, אַזױ הע׀לעך או֌ן טךייף ! 


59 


א 8 חי ה 


ווייס או֌ן זינגענדיק, װי אַ ׀יגל, גייט אַ בךיוף 
גיט מיט שאַך׀ן קאַנט 

אַ ב֌ךי די הויט ׀ון האַנט. 

וועךן מיינע לי׀֌ן ט׹וקן, 

און דעך א֞טעם איינגעשלונגען שטיל, 

גיט אַ ב֌ךיוו אַ. װאַקל זיך, אַ ׀לי 

׀ו֌ן די אױסגעש׀֌ךײטע ׀ינגעך אויף מיין קני, 
או֌ן די שו֌ךות גיב֌ן זיך אַ הויב֌ 

או֌ן ׊עשיטן זיך איב֌עך די ב֌ךעמען, 

וי אַ גא֞לדענעך שטױב֌, 

נא֞ך הייגט הא֞ב֌ איך געהאַט אַ ב֌ךיוו אַזאַ: 

אַ קיל געטו֌ן אין ׀֌נים, װי אַ ווינט, 

או֌ן די לי׀֌ן מיינע אויסגעקךימט, 

איז אַן אַקסל מיטן ב֌ךיוו אַךא֞׀֌נע׀אַלן שװעך, 
או֌ן אין האַלדז הא־ט אוי׀געקנוילט זיך 

גךויס או֌ן ב֌יינעךדיק אַ טךעך, 


289 


60 


איז מיין שטום דען א שיף 


איז מיין שטוב֌ דען אַ שיף, 

װא֞ס עס ויגט מיך אַזױ אין מיין ב֌עט, 
׀֌ו֌נקט װי ס'גאַנ׊ענע הױז 

װא־לט אויף כװאַליעס געשטאַנען געב֌עט. 


או֌ן כא֞טש קיינעך אין שטוב֌ אין נישטא֞, 
איז מיין שטו֌ב֌ אַזױ ׀ו֌ל מיט געךױש, 
או֌ן כא֞טש טי׹ן או֌ן ׀ענסטעך ׀אַךמאַכט, 
איז עס א֞׀ן דו֌ךכויס או֌ן דו֌ךכויס, 


או֌ן איך כא֞טש אין העמד או֌ן אין קלי; 
ב֎֌ין איך נאַקעט אינגאַנ׊ן או֌ן גא־׹, 

או֌ן מיין האַךץ איז ב֌יי גא־ט, 

נא֞ך אַן אימה ׊עװויגט מיינע הא־׹, 


129 


אַ ליל מו֌ן נאַכמ 


מיט א֞׀ענע אויגן ב֌אַנעגנט מען ׀ךייד, 

מיט ׀֌אַךמאַכטע קו֌מט מען איב֌עך אַ שעה ׀ו֌ן שגעון, 
אַ דאַנק די׹, גא־ט, ׀אַךן ב֌אַגינען דעם ב֌לויען, 

װא֞ס ע׀נט די אױגן מיט שיין, 

או֌ן די טךייסט איז אַ מא֞דנע אַזאַ: עס מו֌ז אַװי זיין. 


מיין גו֌ף קא־ן ג׹ינג זיין, װי אַן אויסגעשךיי ׀ו֌ן ׀ךייד, 
או֌ן שוועך װי טךעךן אין איינגעקלעמטן װאיען 

איך דאַנק די׹, גא־ט, ׀אַךן ב֌אַנינען דעם ב֌לויען, 

װא֞ס ב֌ךענגט מי׹ דעךמא֞נונג ׀ון זו֌ן או֌ן ׀֌ו֌ ליכט 

או֌ן מו֌נטעךט מיין ווילן ׊ו֌ אוי׀שטיין או֌ן ׀ליכט. 


מיין גו֌ף, װא֞ס איז אַ װאַךטנדיקע נעסט ׀אַך מ׹ייד, 
איז אישט דוךשטיק ׊ו֌ שלא֞ף או֌ן ׊ו֌ ךו֌, או֌ן ׊ו֌ טױיט, 
װי ׊ו֌ ךעגן או֌ן טױען 
איך דאַנק די׹, גא־ט, ׀אַךן ב֌אַנינען דעם ב֌לויען, 
װא֞ס זיין טךייסט איז אַ מא֞דגע אַזאַ, או֌ן איך ייס נישט אַלין, 
׀אַךװא֞ס אין דא֞ס טךייסט: אַז דעך טא־ג מו֌ן ׀אַךגין, 
- או֌ן איך מו֌ז ׀אַךגײן, 


129 


י ג א ע 5 


אין מיין היים איז שוין אַ טי׀עך שב", 
ב֌יי אַן אײיגגע׀֌ךא֞ךענעם װאַסעך װא֞יעט אַ װא֞לף אין 
ווינטעךדיקן הונגעך, 
װי אַ װא־לקן איב֌עך װייסע ׀עלדעך שיט זיך זיין געשךי, 
מיט גךויסע ביימעך.ש׀֌י׊ן ךו׀ט דא֞ס דא֞ךף -- סאיז 
שיגן.׀לייש או֌ן װא֞ךעם ב֌לו֌ט אין מױיל. 


או֌ן נא־ך: ס'איז טויט.שךעק, 
ס'איז זיס או֌ן ג׹ויל, 


װא֞יעט דעך װא֞לף. דעך הונגעך הא־ט אים שלאַנק געמאַכט זי ׀יט, 
הא־ט אים הויך געמאַכט דעם האֲלדז, 
הא־ט אים שאַךף געמאַכט דעם ׀יסק, 


גײט דעך װא֞לף אויף אייגענעם ב֌אַךא֞ט, אַלײן 
׀אַךטךויט אויף קךאַמף ׀ו֌ן זיינע געגל, 
׀אַךטךױט אויף שאַךף ׀ון זיינע שיין, 


אין מילן היים אין שוין אַ טי׀עך שבי, 
ביל אַן אײנגע׀֌ךא֞ךענעם װאַסעך װוא־ישט אַ װא֞לף אין 


ווינטעךדיקן הו֌נגעך, 
װי אַ װא־לקן איב֌עך װייסע ׀עלדעך שיט זיך זיין געשךי, 


1931 


אויף היימישן מ׊לױ, 
א־הא־--הא־, װי עס גלוסט זיך שַמא֞ל 
נא־ך זיין אוי׀ן היימישן ׀עלך, 


װו֌ דעך וינט שךייט מיט קךובהשן קו׀ 
או֌ן מיט זאַמדיקע וויכעךעס שנעלט, 


גיט אַ ד׹יי זיך דא֞ס קלייך אין אַ ךא֞ך, 
ב֌לייב֌ן נאַקעטע, מיידלשע ׀יס, 


או֌ן די הא־׹ שטייען אויף מיטאַמא֞ל 
או֌ן גיב֌ן מיט װינט זיך אַ ךיס, 


איז מיין קעך׀֌עך נישט מעך װי אַ ׊װײג 
או֌ן ב֌ו֌קט זיך או֌ן ב֌ײיגט זיך ׊ו֌ ד'ךעךד, 


או֌ן איך שךיי א־ן אַ װא֞ךט, א־ן אַ ש׀֌ךאַן? 
װי אַ שטא֞ךך אױף אַ היימישן דאַךס 


2229 


04 


שו דעם, װא֞ט איו געךעמט 


הא־ט אי׹ אַמא֞ל געטךאַכט, 

וי ס'טךאַכט אַ מענטש אַליין מיט זיך, 

אויב֌ ס'איז אים אַ שעה אַ לױטעךע ב֌אַשעךט, 

אַז ס'איז געמיין אַמא֞ל ׊ו֌ זיין געךעכט? - 

או֌ן אוי׀שטיין אינדעך׀ךי אַזייגעך אַכט, 

או֌ן לו֌׀טעךן די שטוב֌ן ׀ון דעך גאַכט, 

דעךנא֞ך הא֞מעךן לייענען, א֞דעך אַליין זיין אַ ׀֌א֞׊ט, 
דעךנא֞ך איז או֌מ׀֌אַךמײידלעך מיטא־ג או֌ן קא֞טלעט, 
או֌ן געסט, או֌ן טיי.. - 

או֌ן גךאַדע אין אַ טא־ג, ווען ב֌יי איינעם שטךויכ ען ויך די 
דא֞ס נישט דעךזען או֌ן ב֌לײב֌ן װי גישט הי 


איך זא־ג; אי׹ זענט געךעכט, 

עס טו֌ען אַזױ אַלע לײט, 

אַזוֹי איז דא֞ס געזעץ, 

נא֞ך איך -- מיין האַךץ איז אַ ׀֌א֞דליעץ - 
און װי ב֌יימעך גלייך-געשויךענע אין ׀֌אַךק, 
הא־ב איך ׀יינגט די אַלע, 

װא֞ס זענען שטאַךק 

מיט דעך געךעכטיקייט 

און מיט געזעץ, 

איך הא֞ב֌ זיי ׀יינט װי גאַל, װי סם, 

וי אַ געלונגענעט או֌ן גלאַטן גךאַם, 


×§×  


5 


הא־ט אי׹ אַמא֞ל געטךאַכט, 

װי ס'טךאַכט אַ מענטש אַליין מיט זיך, 

אויב֌ ס'איז אים אַ שעה אַ לױטעךע ב֌אַשעךט, 
אַז ס'איז געמיין ׊ו֌ זיין געךעכט} 


2040 


6 


איל הא־ב קֵיין אייג׊יק֞ע נא־ך נישט קֵיין גךויע הא־׹ 


איך הא֞ב֌ קיין איינ׊יקע נא־ך נישט קיין גךויע הא־׹, 
נא֞ך שוין ב֌ין איך װי יעדעךעך גענו֌ג געמיין, 

וויגן זיך די אַקסלען מיינע, װי ׀ו֌ן װינט געשלא֞גן, 
ווען כ'זיץ סת֌ם אַזױ ב֌ײנאַכט או֌ן ויין, 


עס זענען נא־ך די ׀יס מיינע, וי ׀עסטע שטאַמען, 
או֌ן די הענט, וי ב֌ױגעוודיקע שוייגן, 

טא֞ ׀אַךװא֞ס ווילן א֞׀ט אַזױ אַךא֞׀֌זינקען די ב֌ךעמען, 
או֌ן די לי׀֌ן װילן מעך או֌ן מעך אַלץ שוייגן? 


או֌ן שוועך איז גלויב֌ן, אַז איך ב֌ין שוין נא־ך די דךייסיק, -- 
׀ו֌ן אונזעך דו׹ דעך סאַמע, סאַמע מיטן, 
אַז ס'וועלן יינגעךע, װי מחנות שוועלגעלעך, אַ הױיב֌ טא־ן זיך, 


מיך מיידן, 
װי איך די זיידעס הא֞ב֌ געמיטן 


1928 


62 


לא׀יךינם 
עךשטעך, ׊ווייטעך, דךיטעך שטא֞ק, 
גיי איך טא־ג, נא־ך טא־ג, 


או֌ן דעך, מיין גאַנג, אַזֹױ גענוי און קלא־׹ 
איז אַ לאַב֌יךינט, װא֞ס ג׹וילט מי׹ מיינע הא 


או֌ן די, װא֞ס כ'עס מיט זיי ׀ו֌ן זעלב֌ן לעב֌ל ב֌ךויט, 
אַנטלױ׀ט ׀ו֌ן זיי מיין ב֌לוט, און סווייכט ׀ו֌ן זיי מיין הויט. 


או֌ן מיינע ׀יס, װא֞ס גײיען שטיל או֌ן ג׹ינג, 
ווילן לוי׀ן, שניידן קעגן װיגט, 


ווילן לוי׀ן ׀ון גענויעם װא֞ך, 
׀ו֌ן דעם לאַב֌יךינט, װא֞ס ג׹וילט מי׹ מיינע הא־׹, 


1928 


66 


אַ 8 וז אַ | 


ס'איז יאַנואַך, 

(העט ווייט הינטעך די שנייען חלומט זיך מי׹ ׀ייגל.מילך 
או֌ן ךויטעך מא־ן) 

און כ'גיי אין ׀֌אַך 

מיט דעך לבנה, 

מיט דעך נאַכט, 

או֌ן מיטן שגי, 

װא֞ס מאַכט מי׹ ווייס מיין טךאַכטן 

אויף דינעם שטענגל 

גייט אויף דעך ׹יך ׀ון מיין ׊יגאַך, 

ב֌לייב֌ט הענגען ׀ֿאַך מיין אויג, 

וי אַ ׀אַךזאַמטעך ׀ויגל, 

ס'איז יאַנואַך, 

מיין גךיגעך ב֌עךעט העלט, װי ׀ךישע ב֌לעטעך. 

כ'געדענק; | 

ס'איז ש׀֌עט אין וינטעך, 

או֌ן ס'אין ש׀֌עט אין נאַמט, 

או֌ן ׀ו֌ן די ׀יס מיינע די שא֞טנס אוי׀ן שניי, 

וי שוועךע וייזעךס שלע׀ן זיך, 

או֌ן ׊ייכענען: ס'איז ש׀֌עטעך נא־ך, 

גא־ך ש׀֌עטעך, 

ס'איז יאַנואַך, 

(העט ווייט הינטעך די שנייען חלומט זיך מי׹ ׀ייגל-מילך 
או֌ן ךויטעך מא־ן). 


1932 


09 


לעךמא֞נטא֞װם אַ ליך 


אין אַ ווייטן לאַנד, 

אין יא־׹ן ש׀֌עטיקע, שוין מידע 

אַ גאַסן-זינגעך הא־ט געב֌ךאַכט זיין ליד, 

או֌ן זיינע יוגנטלעכע ׹ייך ׀וֹן הא֞ס או֌ן ליבט 
׊ע׀֌לא֞נטעךט או֌ן מיט ׀ךעמדעך ש׀֌ךאַך ׀אַךקךימט, 
נא֞ך איך הא֞ב֌ זיי דעךקענט, 

װי מען דעךקענט אַ ליב֌ן ׀֌נים, אויסגעקנייטשט ׀ו֌ן יא־׹ן, 
או֌ן טךעךן זענען מי׹ געקו֌מען הייס או֌ן ג׹ינג, 
און אישט, אין או֌נזעך דו׹, 

װא֞ס ב֌ענקט נישט מעך נא־ך גא־ט או֌ן ליב֌ט, 

הא֞ב֌ איך געאַנט, אַז װידעך כב֌ין אַ קינד, 


1928 


70 


האַלא֞, מיין האַךש} 


האַלא֞, מיין האַךץ! 

גענו֌ג געדךייט די קאַטאַךינקע! 

עס ׀אַלן מיינע לידעך טױב או֌ן שװעך, 

װי זילב֌עך-שטיק ׀ו֌ן איינעם ׀ו֌ן יענע ליט, 

װא֞ס וויינענדיק אין הוי׀ן ךױטן גא־לד, 

הא־ט מען ׀אַךקױ׀ט דעם גא־ט, 

א֞דעך אַ ׀ךיינט, 

האַלא֞, מיין האַךץ ! 

׀ֿאַך וועלכן טייוול הא֞סטו֌ מיך ׀אַךקוי׀ט, 

װא֞ס ׀ו֌ן שטו֌ב מיינעך איז אַנטלא֞מן שױן די לע׊טע מױז} 
אַזױ איז אימחדיק ב֌יי מי׹ ; 

א־ן גא־ט, 

א־ן ב֌ךויט, 

נא֞ך ס'לעשט זיך נא־ך אין מי׹ אַ לע׊טע ב֌ענקעניש, 
װי אין אַ יו֌ליינאַכט אַ לע׊טעך שטעךן, / 

װא֞ס װיל ׀ון הימל נישט אַךא֞׀֌, 

ב֌יז גךויסן טא־גן, 

כא֞טש ס'זענען מיינע אױגן זאַט ׀ו֌ן ב֌יטעךניש, 

או֌ן יעדעך טךא֞ט, 

געשךיי, 

או֌ן ב֌ליק, 

אַ׀ילו֌ דעך ׊אַךטעך ב֌ינען-װינט, װא֞ס ׀אַך מיין ׀ענסטעך ׀ליט, 
װאַךט אין מיין שויף֌ / 


1 


די מעשה ׀ון דעם װא֞לף או֌ן שיג, 

א֞ט יענע מעשה ׀ו֌ן דעם װא֞לף או֌ן שיג. 
האַלא֞, מיין האַךץ, 

שט ׀ךיטעט די קאַטאַךינקע { 


1032 


72 


אין גךינעם ב֌וים לינט גךויעך אֵש, 

או֌ן שמייכלענדיקע לי׀֌ן קענען א֞נהױיב֌ן ׊ו֌ האַסן, 
איז גו֌ט ׊ו֌ עטעמען אין גךינעם ב֌וים, 

או֌ן גו֌ט מיט שמייכלענדיקע לי׀֌ן ש׀֌אַסן. 


או֌ן כא֞טש איך ווייס, איך וייס, איך װייס, או֌ן איך געדענק, 
װא֞ס סיקען ׀ו֌ן ווייסע ב֌ייגעװודיקע ׀ינגעך װעךן, 

איז גו֌ט ׊ו֌ ׀ילן דעם א־נוי׹ ׀ו֌ן אַ האַנט 

אויף הייסקייט ׀ו֌ן מיין שטעךן 


או֌ן װא֞ס איז גא֞לדענע ׹ייך? 

(אַז סיקען אַ׀ילו֌ ׹וט שאַךעיענדיקעך זשאַך ׀אַךלא֞שן װעךן 
איז גו֌ט ׊ו֌ שטיין, מיטן ׀֌נים ׊ו֌ דעם ׀֌לאַם 

און גא֞לדענע ׹ייד ׊ו֌ העךן, 


73 


ווען דו֌ װעסט דו׹כגיין מיט אַ ׀ךו 

װעל איך ׊ו֌מאַכן די אױגן, 

או֌ן איך װעל טךאַכטן א֞ט אַזױ; 

ס'איז גךינעך ג׹א־ז ׀אַךאַן, 

או֌ן זו֌ן, 

או֌ן ךעגנב֌ויגן, 

און נא־ך װעל איך טךאַכטן מיט ׊ו֌געמאַכטע אױגן; 

עס ךייסט דעך װינט אַװעק די װײיסע ב֌ליטן ׀ו֌ן אַן ע׀֌לב֌וים, 
און דעך זומעך ט׹א־גט אַװ׊ק די ג׹ינקייט ׀ו֌ן אַ װאַלד, 
או֌ן ס'גייט אַ װא־לקן אין הויכן ׹וים, 

׀אַךדעקט די גא֞לדענא֞ זון, 

זא־ל זיין איך ב֌ין דעך ע׀֌לב֌וים, 

זא־ל זיין איך ב֌ין דעך װאַלד, 

זא־ל זיין איך ב֌ין די זו֌ן, 

זא־ל זיין.. זא־ל זיין,, אויב֌ ס'קא־ן נישט אַנדעךש קו֌מען, 
אוב ס'קא־ן נישט אַנדעךש זײן, 


24 


׀א֞ךסט אַװעק - דעךקען איך נישט קיין גאַס, 
או֌ן אויב֌ כ'דעךקען זיי יא־ -- זענען זיי מי׹ ׀ךעמד, 
די עךשטע שוךה קא־ן מען גךאַמען מיט מא֞נ׀֌אַךנאַס, 
די ׊ווייטע -- מיט אַ העמד, 
גא־׹ כ'וויל קיין גךאַמען ניט, 
עס איו מי׹ או֌מעטיק, װא֞ס דו֌ הא֞סט מיךף נישט ליב. 
׀֌ונקט װי די ליכטיקייט װא־לט היינט אויף לאַנג, 
אויף לאַנג ׀אַךגאַנגען, 
׀֌ו֌נקט וי אַ ׀עלד װא־לט אוי׀געהעךט ׊ו֌ ךוישן מיט די זאַנגען 
נא֞ך כ'וויל קיין ׀אַךגלייכן ניט, 
עס אין מי׹ אומעטיק, װא֞ס דו֌ הא֞סט מיך נישט ל֎יבְ֌, 


05 


איך שךייב֌ די׹ נישט קיין ליב֌ע.׀ךיו, 
נא֞ך אין דעך טיף : 
וויינט מיין האַךץ ׊ו֌ די׹, 

וויינט מיין האַךץ ׊ו֌ די׹ אַ׊ינד, 

וי ס'׀לעגט זיך ב֌עטן ׊ו֌ דעך מאַמען, 
ווען כ'ב֌ין געווען אַ קיגד, 

אונטעך דעך מאַמעס אױג 

ב֌ין איך געװא֞קסן הייס, או֌ן ב֌ךוין, און שטא֞ךק, 
אישט זענען קךעלן דיינע, 

װי אַ שניט 8 ךױטעך אױיף מיין קאַךק, 
או֌נטעך דעך מאַמעס זו֌ן 

ב֎֌ין איך אַ ב֌וימל מאַלינעס געװען 

׹ויט א֞נגעגא֞סן מיט שטךאַלנדיקעך ׀ךייד, 
אישט ב֌ין איך אַ װינטעךדיקעך ב֌וֹים, 

׊ו֌ ב֌ייזע װינטן ג׹ייט. 

איך שךייב֌ די׹ נישט קיין ליבע.ב֌ךיו, 
נא֞ך אין דעך טיף 

וויינט מיין האַךץ ׊ו֌ די׹, 


66 


׀ו֌ן אַלע װינטעךן, 

װא֞ס איז דען ׀אַךב֌ליב֌ן ׀עך, 

וי עטלעכע ׀אַךשנײיטע ווענט אין לויטעךקייט ׀ו֌ן ווינטעךדיקע טעג, 
או֌ן ׀ו֌ן מיין האַךץ א־ן אױסגעװאַך׊מטעך או֌ן ליב֌עך װעג! 
או֌ן װא֞ס אי דען ׀אַךב֌ליב֌ן מעך 

׀ון אַלע זו֌מעךן, 

אַ װאַךעמקײט ׀ו֌ן װינט, אַ וייסע קלייך 

או֌ן ׀ו֌ן מיין האַך׊ן אױיסגעװאַךעמט עטלעכענע ךײד; 


יי אַ הינקלדיקן טישל אונזעך ךאַנדעו, 

איך די עךשטע ב֌ין געקו֌מען 

או֌ן נישט דו֌, 

(יא־ שי ניט, 

אַזױ קו֌מט אין אַ ליד), 

הא־ט דא֞ס טישל זיך אַ ויג געטו֌ן 

דיך ב֌אַנעגענען, אַװ׊ק אין ליכטיקן גאַל׊֞׀, 

או֌ן איב֌עך מי׹ הא֞ב֌ן זיך ב֌ייטשלעך גא֞לדענע ׊ע׀א֞כט, 
ב֌יז אין ב֌לויען ׹ויך ב֌יסט שטיין געב֌ליב֌ן נעב֌ן מי׹, 
הא־ט דעך גאַלא֞׀֌ אַ זעץ געטו֌ן זיך איף אַלע ׀יך, 
או֌ן מיט טלא֞ען זילב֌עךנע א֞׀֌נעטו֌׀֌עט אין מיין ב֌לוט: 
טו׀֌-טו֌׀֌, 

טו׀֌-טו׀֌, 

גו֌ט, װא֞ס ב֌יסט געקומען, 

גו֌ט, 

(יא־ שי ניט, 

אַזױי קומט אין אַ ליך. 


18 


׊וויש* מי׹ מיט די׹ איז מעך נישטא֞ קיין ׹ייך, 
און שטילקייט הא־ט זיך אױסגעש׀֌ךײט 

או֌ן ׀אַךטאַיעט זיך אונטעך די ט׹יט ׀ו֌ן ׀יס, 
כ'װא־לט ע׀עס זא־גן נא־ך געװא֞לט ׀אַך אידלקייט, 
או֌ן הא֞ב֌ נישט װא֞ס. | 
הויב֌ איך אויף מיין ׀֌נים, 

עס איז מיין שמיב?, װי אַ דינע א֞נגע׊ו֌נדענע ליכט. 
או֌ן כ'ווייס נישט, ועמען װיל אין שוליכטן 

אין ׀֌ינטטעךעך ׀אַךשוויגנקייט, | 

זיך אַלין, | 0 

שו די׹, 

אויף אונזעך טיש איז ע׀ל דא־ און ב֌ךויט, 

און אַלץ װא֞ס זומעךדיקע ש׀ע ס'׀֌אַך אונז ׊וגעגךיים, 
ע֞ך וי די ב֌לעטעך, װא֞ס הא־גן א֞׀֌געדאַךט, 

ז׊גען אונזעךע ׹ייך, : 


ב֌ינד מי׹ אױף הינטן די הענט, 

ווייל זיי ׊יען זיך וייס או֌ן ׀אַךב֌לענדט 
יעדן יא־׹ ׊ו֌ אַן אַנדעךנס האַלז. 

איך דעךקען גישט, ב֌ין איך עס, שי נישט, 
׀אַך מיין אייגענעך האַךץ, 

וי ׀אַך אַ געץ, 

טאַנץ איך אַ מאַל׀֌ישן טאַנץ איב֌עך ד׹'עךד 
מיט װײטיק ׀ו֌ן מענטשלעכע ט׹יט. 

או֌ן מיין מוח ב֌יז ׹וט איז ׊עב֌ךענט, 

נא֞ך מיין מוח געדענקט, 

או֌ן טייט מיט שוויי דינינקע װייזעךס 

׊ו֌ מי׹ אין די שװאַי׊לען ׀ו֌ן אוגי 

נא֞ך ס'׀אַךמאַכן די אויגן זיך סייװי 

או֌ן ׀ו֌ן זיך אַלין, 

כ'ב֌ין גע׀יךט ׀אַך די העגט 

או֌נטעך ׀ויקן ׀ו֌ן אייגענעם האַךץ 

װא֞ס ׀אַךגײיט אין מיין לײב - 

מיט אַ שטילן געולין 


80 


עך הא־ט ׀אַךטךאַכט אַ סוף שו אַ טא־ג, 
ווען איך װיל נישט די וו֌ן זא־ל אַךא֞׀֌; 


או֌ן װעך הא־ט ׀אַךטךאַכט און געשיקט אַזאַ שעה, 
און אַ. װא־לקן ׀אַךגײט װען דעך הימל אין ב֌לא֞ן 


און אַ קול, װא֞ס איך װיל אים נא־ך העךן און העךן או֌ן העך 
װועך הא־ט די שטילקייט געשיקט וי אַ ת֌הום, מיין ווילן ׊עשטעךן? 


81 


6 


ווען זא֞ס האַךץ מיט אַ שװעךקייט װעךט ׀ול, 

אַז ס'קא֞נען די ׀יס מעך דעם גו֌ף נישט ׀ֿאַךטךא֞גן, 
או֌ן ס'ווילט זיך מי׹ ׀אַלן אויף ×€×™×£ 

או֌ן זיך היגטיש ׊עװא֞יען, 

װי אַ חיה נישט וויסן ׀אַךװא֞ס 

או֌ן ׀אַך װעמען - 

איז דעמא֞לט, װי מילך אױיף די לי׀ן, 

קומען עטלעכע נעמען; 

דעך עךשטעך אין זיס -- י׹מיהו, 

ויין גו֌ף װי אַ ב֌וים אַ ׀אַךב֌ךענטעך ׀ו֌ן דונעך, 
איז שװאַךץ או֌ן ׀אַךװא֞גלט, 

מיט לי׀֌ן, װא֞ס הא֞ב֌ן קיין זו֌ן נישט געטךונקען 
גא־׹ ב֌יטעךן װאַסעך, 

זיינע הענט - לענג אס מיטן װינט זיך ׊עע׀נט, 
אויף אײיב֌יקן ׀ךעגן 

וי שווייגן, װא֞ס דאַך׀ן ׊עבליען 

או֌ן װאַךטן אויף ךעגן 


82 


= 


עס שךעקט, י׹מיהו, דיין ק֞א֞׀֌ װי אַ װא־לקן, 
דיינע הענט איב֌עך אים, 

וי שוויי ווייסע לבנות, 

אוי׀ן נאַקן דעך יא־ך הא־ט געגךא֞ב֌ן אַ ליג-א֞ךט, 
אַװױ טיף װי אַ מולטעך, 

או֌ן דעך וויי ב֌יזן האַך׊ן. 

דיינע ׀יס, װי די ׀יס ׀ון אַ קעמל, 

װא֞ס הא֞׀ט נישט ׊ו֌ װאַך׀ן די משא 

או֌ן גךויס איז דעך מדב֌ך, 

או֌ן ווייט איז דא֞ס װאַסעך - 

אַזױ דיינע ׀יס, י׹מיהו. 

או֌ן געגךייטע ׀ֿאַך די׹ 

דא֞ס אַשׁ 

מיטן זאַק, 

או֌ן דעך גו֌ף, װי אַ ב֌וים 

װא֞ס װאַךט אוי׀ן האַק. 


8 


ב֌ײינאַכט ׀אַךמאַכט זענען די טי׹ן, 

ו֞אֶך די העך׊עך א֞׀ענע זענען ׀אַך בַ֌שׁו֌ךוֹת ג׹ייט, 

סךאַנט אויף לי׀ן ב֌יטעךע דעך נביא 

דעם טא־ג ׀ו֌ן טױיט, 

שלא֞׀ט דעך קייסעך אױיף אַ וייסע העל׀אַנטב֌ײנעךנעך ב֌עט, 
אי די לבנה, װי אַ זילב֌עךנעך ׀עכעך איב֌עך דעך שטא֞ט, 
שטעלט זיך י׹מיהו ב֌יי דעם קייסעךס טי׹ 

וועךט זי, װי א וייסעך, סויטעך קא֞׀ֿ, 

ועקט דעך קייסעך זיך או֌ן ס'וועךן ב֌יי אים שאַךף או֌ן ב֌לאַנק די שיין, 
שטיים י׹מיחו אײינגעװא֞קסן ב֌יי זיין ב֌עט. 

יל דעך קייטסעך נעמען אין האַנט די ש׀֌י, 

זעט עך - זיין האַנט איז טויט, 


08 


4 


5 


איב֌עך מעךק י׹מיהו ךעדט מיט זיין מ׹ה.שהוךה, 
טאַנ׊ט דעך מאַךק אין זיין ךונדקײיט, 

אין אַ ׀ךיילעכעך מהומה. 

זענען הייזעך ׊עשךא֞קן, װי ךינדעך ׀אַך שחיטה, 
או֌ן מיילעך װי הײלן, 

או֌ן ׊ינגעך, װי גלעקעך ׀ו֌ן טו֌מאה, 

׊ימב֌לען ׀ךיילעך מטב֌עות 

אויף סוחךישע העגט, 

נא֞ך עס ליגט מ׹ה שחוךה, 

וי ב֌לויע סיניאַקעס, 

אונטעך ב֌עטלעךשעך העמך, 

קא־כן װײיב֌עך דא֞ס ׀עטס ׀ו֌ן די ךינדעך 

אין טע׀֌ אוי׀ן ׀ךיילעכן ׀ייעך, 

נא֞ך אַ ׀ינ׊טעךקייט הענגט איבעך טי׹ן 

או֌ן אין ש׀֌אַלטן ׀ו֌ן הייזעך, 

איב֌עך מעךק י׹מיהו ךעדט מיט זיין מ׹ה.שחוךה, 
שטיקן זיך וועךטעך אין שטו֌מקייט, 

וי מען שךייט אין אַ חלום, 

וי שכ֌וךע מיילעך ׊עקךימט זענען טי׹ן ׀ון הױי׀֌ט-שטא֞ט 
ב֌ן"עזוך זא־גט נבו֌אה: 

א֞ ׀ךידן אייך, ׀ךידן, 

די זו֌ן קומט או֌ן גאולה, 


85 


וי 


שעלט י֎ךמיהו֌ זיין טא־ג א֞ט אַזױ: 

חנינה ב֌ן-עזו֌ך אין קלייד ׀ו֌ן ווייסן זייך, 

אַז ווייסקייט איז אַלץ איינס, װעך ס'טו֌ט עס אֶף 
או֌ן זייד איז גלאַטעך אויף אַ ׀עטן לײב, 

או֌ן טךייסט איז זיסעך, 

או֌ן ב֌יטעך איז געשךיי ׀ו֌ן ׀֌יין, 

נא֞ך ס'ענט׀עךט דעך װידעךקול אױף אַלע װעךטעך גלייך, 
חנינה ב֌ן-׊זו֌ך אין קלייד ׀ו֌ן װייסן זייד, 

או֌ן ס'װאַךטן גךיב֌עך אויף העלקייט ׀ו֌ן מיין ליב֌, 
או֌ן ס'װאַךט גע׀ענגעניש אױף או֌מךו ׀ו֌ן מיין האַךץ, 
או֌ן ס'הא־ט אַ שטא֞ט אַ לײב֌ ׀אַךטךיב֌ן 

או֌ן געב֌ליב֌ן איז ב֌יי הינט, 

ענתות -- איז מיין שטא֞ט, 

או֌ן אַלע טי׹ן זענען ענג ׀אַך מי׹ ׀אַךקךי׊ט, 

או֌ן אַלע גךענע׊ן װי זעגן זיך ׀אַךשאַך׀ט, 

מיט ׊יינעך א֞נגעש׀֌י׊ט זיך ׊ו֌ מיין קא֞׀֌, 

חנינה ב֌ן-שזו׹ אין קלייך ׀ו֌ן ווייסן זייך, 


88 


ש א תע ו גנ א ה | * װ א גנ " 


נישט. ווייט ׀ו֌ן די ב֌ו֌לװאַךן, 

װו֌ ס'בלישט ב֌יינאַכט די ליכטיקייט מיט ךױט און ב֌לא֞, 
או֌ן ׀֌ו֌נקט וי ב֌ךויט אויף ׀ו֌נטן, ׀אַךקוי׀ט מען װײיב֌עך אוי׀ן ש׊ה, 
נישט וייט ׀ו֌ן די ב֌ו֌לװאַךן 

שטייט די װאַנט ׀ון די ׀֌אַךיזעך קא֞מו֌נאַךן 

געב֌לײכט ׀ו֌ן ךעגן זענען די שיגל אַלט, 

או֌ן א׀שך הא־ט מען זי געב֌עךשטלט או֌ן געװאַשן 

כ֌די דא֞ס ב֌לוט ׊ו֌ ׀אַךב֌אַהאַלטן, 

מיט קליינע קוילן לעכעלעך ׊עװא֞גלט 

װעדליק אויף דעך װו֌קס ׀ו֌ן מענטשן 

או֌ן העכעך נא־ך 

ב֌יז ׊ו֌ אַ װוקס אַזאַ, 

ווען מ'הױב֌ט זיך אויף מיט הענט או֌ן האַלדן 

׊ו֌ דךאֶ֞ען, או֌ן ׊ו֌ ש׀֌א֞טן או֌ן ׊ו֌ שעלטן 

איינעך הא־ט דא֞ס העמד ׊עש׀֌יליעט 

או֌ן מיטן ׀֌נים א֞׀ן ׀אַך דעך גע׀א֞ך 

הא־ט עך געשךיען: 

מיינע ב֌לוטיקע געךו֌סן װעלן קומען, קו֌מען, קו֌מען, 

די געךוסן י 

׀ו֌ן דעם עךשטן קא֞מו֌נאַך, 

דעך יינגסטעך הא־ט די װו֌נד אין ב֌יידע הענט ׀אַךדךיקט, 
וי אַ ב֌עכעך? אַ קליינס, 


87 


װא֞ס איז גליאיק 

או֌ן ב֌ךיט. 

געב֌לייכט ׀ו֌ן ךעגן זענען די שיגל אַלט, 

או֌ן א׀שך הא־ט מען זיי געב֌עךשטלט או֌ן געװאַשן 
נא֞ך סזענען דא־ך ׀אַךאַן אויף זיי געשטאַלטן. 

אַ ׀֌נים ׀ו֌ן אַ ׀ךוי 

(נא־ך זייעך יוֹנג) 

די לי׀֌ן אויסגע׊שטךעקט, וי ׊ו֌ אַ ט׹ונק, 

וי ס'װא־לט אַ דא֞ךשט גע׀֌ײניקט 

׀ון אַ קךענק שי ׀ו֌ן אַ וי, 

א֞דעך א׀שך ׀ו֌ן אַ זינגען א֞ט אַזאַ 

װא֞ס איז קיין ליד נישט, 

נא֞ך דא֞ס געזאַנג ׀ו֌ן אייגענעם געשךי, 

געב֌לייכט ׀ו֌ן ךעגן זענען די שיגל אַלט, 

או֌ן א׀שך הא־ט מען זיי געב֌עךשטלט או֌ן געװאַשף 
נא֞ך ס'זענען גא־ך ׀אַךאַן אויף זיי געשטאַלטן 

הא֞ב֌ איך געזא֞נט ׊ו֌ זיי: 

- שוין זעכ׊יק יא־׹ן, יא־׹ נא־ך יא־׹, 

דעך טו֌מל אויף ב֌ו֌לװאַךן איז געװא֞קסן 

(או֌ן מאַנכע גייען שוין אין שיכעלעך ׀ו֌ן גא־לד) 
נא֞ך אי׹ זענט אויף דעך װאַנט געב֌ליב֌ן ב֌לייך און ג׹א־ 
הא֞ב֌ן מיילעך ׀ו֌ן געשטאַלטן זיך ׊עלאַכט, 

אַז ליידיקע זענען געב֌ליב֌ן הענגען מיינע װועךטעך, 
- ס'איז אויסעך או֌נז דא־ך קיינעך נישט - גישטא֞. 
או֌ן דו֌ אַלײן װא֞ס לעב֌סט - ב֌יסט עךד! 


58 


או֌ן ב֌ייז ב֌יסטו, ׀אַךקךימט, 

וויי? ב֌יסט נישטא֞ אין לעב֌עדיקעך װאַנט, מיט או֌ז! 

נישט ווייט ׀ו֌ן יענע - א֞ט ב֌ולװאַךן, 

װו֌ ס'ב֌לי׊ן ׀ייעךן מיט ךױט או֌ן ב֌לא֞ 

או֌ן ׀֌ונקט וי ב֌ךויט אויף! ׀ונטן, ׀אַךקוי׀ט מען װייב֌עך אוימן ש׊ח, 
נישט ווייט ׀ו֌ן די ב֌ו֌לװאַךן / 

שטייט די װאַנט ׀ו֌ן די ׀֌אַךיזעך קא֞מו֌נאַךן 


9 


׊יעב֌ל, ׊ימב֌ל, ׊יעבל-בא־ק 


׊ימב֌ל, ׊ימב֌ל, שימגל.ב֌א֞ק, 

ס'׀א֞ךט אַ שליטן מיט אַ גלא־ק, 

נא֞ך נישט איך זיץ דא־׹ט אין שליטן, 
סיזי׊ט דא־׹טן אַ גךא֞ב֌ע מויך 

(וויי איז ׊ו֌ די גלא־קן, 

או֌ן איך גיי ׀אַךגיל ׊ו׀וס 

או֌ן דעך שניי טו֌ט מי׹ אַ ב֎֌יס 

אין לא־ך ׀ו֌ן מייגע זא־קן, 


׊ימב֌?, ׊ימב֌ל, ׊ימב֌ל.בַ֌א֞ק, 
ס'׀֌א֞ךט אַ שליטן מיט אַ גלא־ק, 
זישט דא־ך דא־׹ט די גךא֞ב֌ע מױד, 
שליטלט ׊ו֌ אי׹ חתן, 
(וויי איז ׊ו֌ דעם שליטן, 
או֌ן איך גיי ׊ו֌׀וס ׀אַךב֌יי, 
או֌ן דעך שגיי, א֞ס דעך הולטא, 
העךט נישט אויף ׊ו֌ שיטן 


׊ימב֌ל, שימבל, ׊ימכ֌ל.ב֌א֞ק, 
ס'׀א֞ךט אַ שליטן מיט אַ גלא־ק, 
זישט דא־ך דא־׹ט די גךא֞ב֌ע מולף 


90 


׊וזאַמען מיט אי׹ חתן, 

(וויי איז שו דעם ׀עךדל, 

או֌ן איך גיי ׀ֿאַךביי ׊ו֌׀וס, 
און זע דעם חתנס לאַנגע נא־ז 
שוויל איילן מיט אַ ׀עךטל, 


׊ימב֌ל, ׊ימב֌ל, ׊ימב֌ל.ב֌א֞ק, 
ס'׀א֞ךט אַ שליטן מיט אַ גלא־ק, 
זישט דא־ך דא־׹ט די שיינע ׀֌א֞ף 
אין שוויי גךא֞בע ׀ו֌טעךס 

(וויי איז ׊ו֌ די טכוי׹ן ! 

און איך גיי ׀אַךב֌יי ׊ו֌׀וס 

זע דא֞ס ׀֌א֞ךל ׀א֞ךט ׊ו֌ם גט 
ב֌ךונז, װי ׀אַך׀ךויךן, 


׊ימב֌ל, ׊ימב֌ל, ׊ימב֌ל.ב֌א֞ק, 

ס'׀א֞ךט אַ שליטן מיט אַ גלא־ק, 

נא֞ך נישט איך זיץ דא־׹ט אין שליטל, 
ס'זישט דא־׹טן אַן אַלטעך ׹ב, 

(וויי איז ׊ו֌ דעם זיווג), 

או֌ן איך גיי ׀אַךב֌ײ ׊ו֌מו֌ס, 

זֹע, דעך ׹ב, עך ד׹ימלט שו 

און ׀֌י׀֌קעט ׀ו֌ן זיין ׊יב֌יק. 


׊ימב֌ל -- ׊ימב֌ל -- ׊ימב֌ליב֌א֞ק, 
ס'קליגנט שוין נישט דעך ׀יינעך גלא־ק, 
ס'׀א֞ךט שוין נישט דעך שליטן, 


אױסגעש׀֌אַנט דא֞ס ׀עךךל, 
(וויי או֌ן װינך או֌ן װונדעך, 
או֌ן איך גיי ׀אַךב֌יל ׊ומוס, 
זע די גךא֞גע מויך אַלילן, 
די לאַנגע נא־ז ב֌אַזו֌נדעך, 


׊ימב֌ל,. ׊ימב֌ל, שימבל-ב֌א֞ק, 
א֞ס אַ מעשה מיט אַ גלא־ק. 


אַ ליף ׊ו֌ מױן קלױױידעך-שאַנק 


עס הוידען זיך די שא֞טנס אױף זי װענט, 
או֌ן דו׹כן ׀ענסטעך קו֌מט אַ גךױט שיין, 


ס'איז נאַכט. איך ליג או֌ן טךאַכט א׹יין 
וועגן מיין ב֌ךוינעך קאַ׊אַװעיקע, 


זא־ל איך מאַכן דעך׀ון אַ קלייד, 

װעט זי שמא֞ל זיין או֌ן װעט זיין קו֌ךץ, 
׀֌ונדעסטװעגן -- - - 

אַ קלייד אין ׀א֞ךט אַ שטיקל גוטס, 


ליג איך אַזוֹי אין דביקות, 
או֌ן טךאַכט ועגן מיין ב֌ךוינעך קאַ׊אַװעיקע, 


גיט דעךװוייל די ב֌עט אַ ׹וק זיך או֌ן אַ ׀א֞ף, 
או֌ן סקךי׀֌עט װי אַן אַלטעך שונא: גאַך, 

אַ קליידל מעך, אַ קליידל װײגיקעך, 

דעך עיקך זענען גא־׹ די הא־׹, 


או֌ן די אַלטע קאַץ מיאַוקעט מיט אַ ב֌ךייטעך קעל: 
- איך ב֌ייט אויך אַמא֞ל די לאַטעס אויף דעך ׀על, 
זיי שוין נישט אֲואַ-א֞ קאַךגעך דךײקא֞׀֌ 

און זא־ג אַ גו֌טן טא־ג דעך בךױינעך קאַ׊אַװעיקע, 


ליג איך אַזױ אין דביקות 
או֌ן טךאַכט אַךײן וועגן מיין ב֌ךױינעך קאַ׊אַװעיקע, 


3 


הינטעךן װאַגט בי מוין שבן 


הינטעךן װאַנט ב֌יי מיין שכן 

איז אַ ג׹ילכל ׀אַךקךא֞כן, 

או֌ן אַן אַלטעך זא־גט דא־׹ט אַ ת֌׀ילה שום כ֌ביכל, 
געט עך אויף ב֌ךויט או֌ן קאַךטא֞׀ל, 

און די ג׹יל זו֌מט אי׹ געב֌עט: 

-- ׀֌ךו֌כנע אין ב֌ךעט, 


ענט׀עךט די שטילקיט: אא֞, 
נא֞ס װעט זי געב֌ן ב֌ךויט און קאַךטא֞׀ל און ׀֌ךו֌כנע 
אין אַ ויליקעך שעה, 


הינסעךן װאַנט ב֌יי מיין שכן איז זייעך שטיל; 
א־ן ב֌ךויט איז אַנטשװיגן דעך אַלטעך, 
א־ן ׀֌ךוכנע - די גךילס 


44 


שלמיבטט דעך (ני 


כ'הא֞ב֌ די װעךטעך דיינע, שלמינקע שמיך, 
אַזױ געהיט, אַזױ געהיט, 
׀֌ונקט וי מיינע היל׊עךנע ליאַלקעס, 


או֌ן אַזױ טייעך איז געװען מי׹ יעדעס װא֞ךט 
וי אישט דעך א֞נדענק ׀ו֌ן דיין וייסעך ב֌א֞ךד, 
או֌ן װי דעמא֞לט מײנע היל׊עךגע ליאַלקעס, 


אַ שוימיקעך איז דיין ׀֌עגאַן געװען, שלמיגקע שמיך, 
דו֌ ׀לעגסט אַ ׀לי טא־ן אַזש ב֌יו װלא֞דעװעך יאַךיד, 
או֌ן ׊ו֌ךיק גישט מיטן גלייכן װעֵג. 


נא֞ך אין אַ גְךו֌ב֌ ׀לעגט זיך אַךײנדךײען אַ ׹א־ד, 
או֌ן לעב֌ן װא־גן, לעב֌עדיקעך גא־ט, : 
שטייט אַ שיג, 


או֌ן דעך װא־גן איז ׀֌לו׊לינג אַזױ שװעך 
או֌ן דעך װעג ׊עללוי׀ט זיך, וי אַן א֞׀ענע שעף 
או֌ן מען וייס נישט װו֌ דעך טךאַקט, 


ב֌אַ דיין שוימיקן ׀֌עגאַז, שלמינקע שמיך, 
הא֞ס די שיג געדאַװנט, וי אַ גו֌טעך ייך, 
(גישט דא־ געדאַכט), 


95 


או֌ן ׀֌לו׊לינג ליגן ךודעס געלט, 
או֌ן ליכטיק װעךט אין ׀עלד, / 
נא֞ך נישט וי ׀ו֌ן גא֞טס זו֌ן. 


זעט מען שוין: מען איז ׀אַךקךא֞כן אױף אַן א֞ךם, 
זו֌כט מען גא־טט װא֞ךט, 
איז דעך זכ׹ון, װי אַ שטיין. 


= 


וועךט ליכטיק דעך זכ׹ון, מען דעךמא֞נט זיך: שמט, 
איז די שיג נעלם װי אין ד׹'עךך, ‏ / 


גיט מען ׀ו֌ן די ניינ׊יקעך אַ הי׀שן זו׀ אַזאַ, 


דיין שוימיקעך ׀֌עגאַז, שלמיגקע שמיך, 
אין מיינע טךוקענע ׀עךון שטייט געשמיךט 
אוי׀ן 6 ׀ו֌ן זיין װא֞ךט, 


או֌ן כ'הא֞ב֌ ׊ו֌ זיך אַליין ׀֌ךעטענזיע - 
װא֞ס דאַךף איך העךן אַת-----סקעס ב֌עקעמעקענע ךע׊עניט 
אַז כ'הא֞ב֌ דיין גא֞לדענעם אוש׹ ׀א֞ך אַ ש׀֌יגל זיך געמאַכט. 


2 
2